İfod ve Simurgphotos üyesi Birol Üzmez’in objektifine yansıyan, gerçek yoksulluk hikayeleri 7 Mayıs 2009 Perşembe günü saat 19.00 da İzmir Sanat Oditoryum Salonu’nda fotoğraf ve İzmir tutkunları ile bir araya gelecek.

İzmir’e özel bir yaşam biçimi Musevi aile evleri (kortejo), 450 yıldan sonra artık yoksul İzmirli ailelerin, kimsesizlerin sığınağı oldu. İspanya’dan göç eden yoksul Musevilerin birbirine omuz vererek yeni hayatlarına uyum için bir arada yaşadıkları kortejolar, şimdilerde hayata tutunmak için yaşadıkları dört duvardan güç alan yoksul ailelerin, kimsesizlerin, yalnızların ,garibanların ve kaybolmuşların yeni mekanı. Birçoğunun benzer hikayelerle, kelimenin tam anlamıyla hayatın sillesini yiyen, genç, yaşlı, kadın erkek, çocuk aynı avlunun içinde, aynı kaderi paylaşarak hayata tutunmaya çalışıyor. Kaderleri gibi kullandıkları mekanlarda ortak olan bu insanların hayatları, aslında yarın neler yaşayabileceğimizin göstergesi…

Zamanın bir yerinde içinde yaşayan yoksul Musevilerle anlam kazanmış Aile Evleri’nin son örnekleri, bugün kaderine terk edilmiş halde bizlere artık başka öyküler anlatıyorlar.

450 yıllık bir tarihe tanıklık eden, Musevi aile evleri (Yahudihane) İzmir’e özel bir kültürel miras. Bugüne kadar her nedense göz ardı edilen, hakkında çokta fazla şey bilmediğimiz bu önemli mekanlar İFOD ve Simurgphotos üyesi Birol Üzmez’in objektifinde hayat buldu…Ortak bir avlu ve sokak içinde,emniyet ve kontrol için tek girişi olan, tuvaletler, banyo, mutfak, yıkanma yeri gibi paylaşılan ortak mekanlar, fakir veya çok fakirlerin barındırılması ve en önemlisi beraber yaşamayı mümkün kılan konuşulan dil (Judeo Espanyol- Ladino), müşterek dini inanç ve gelenekler…İşte bunlar Musevi aile evlerinin ortak özelliği…1948 yılında bu mekanları tamamen terk eden Musevilerin geride bıraktığı binalar ise bugün fakir Türkler tarafından kullanılıyor.

Çok az İzmirlinin bildiği bu mekanlar hakkında yazılmış kapsamlı bir yazı, sayıları, bugünkü sahipleri ile ilgili bilgilere ulaşmak mümkün değil. Üzmez’in fotoğrafları ile yeniden İzmir’in gündemine girmesiyle birlikte bu kültürel mirasın ilgi çekeceği ise şüphesiz…

KORTEJOLARIN BÜGÜNKÜ TARİHİ
İzmir’ deki kortejoların Musevilerin İzmir’ e gelmeleriyle birlikte başladığı düşünülmektedir. Bu demektir ki 450 yıldır bu kortejolar mevcuttur. Bazı kortejolarda yaşayanlar ile yapılan söyleşilere göre 1940 da bile Museviler tarafından kullanılmaktaydı. Ne var ki 19. asırda Musevilerin önemli bir bölümü daha iyi bir yaşam standardına ulaşıp daha iyi evlere taşındıklarından kortejoların sayıları gitgide azalmıştır. İlk kortejolar düşük gelirli Sefarat Musevileri için sığınma yeri idi. Aynı lisanı konuşup, aynı gelenek ve aynı tip yemek usullerini paylaşırdı. Kortejolar,İzmirliler’in tanımıyla Yahuthane’ler aynı zamanda değişik uyruklu insanların içinde onlar için güvenlikli evlerdi. Bazı yaşlı Musevilerin ifadelerine göre 1950’ lerde kortejolar boşalmıştı. Bu durumun izahı Türkiyedeki fakir Musevilerin daha iyi bir yaşam için 1948’ de İsrail e göç etmeleri ile mümkündür. Artık Türkiye’ de böyle bir yerde yaşamak isteyenler kalmamıştır. Birçok kortejo aynı zamanda Musevilerin yerleştiği İzmir’ den fazla Selanik’ te de bulunmaktadır. Son zamanlarda bu binalara doğudan gelen Türk vatandaşlar yerleşmişlerdir. 1950 den başlamak üzere özellikle 1970’ lerde Türkiye de göç devamlı artmıştır. Bu nedenle İzmir’deki kortejolara çok fakir Türk göçmenler yerleşmiştir. Odalar çok düşük fiyata kiralanmakta ve oraya yerleşenler kötü koşullarda yaşamaktadırlar. Bu aynı zamanda şu anlama gelmektedir ki kortejoların muhafazası ve korunması artık mümkün olmamaktadır. Bazı kortejolar eski yaşam tarzları hakkında yetersiz olmakla beraber ip uçları vermektedir. Ve bu konuda bilgi alınabilecek insanların çoğu İsrail’ e göç etmiştir.

1-2-3.MAYIS.2009 EDAK ECZA KOOPERATİFİ
“Ecz. Hayati Yalçın 13. Çocuk Resimleri Yarışması Ödül Töreni ve Sergisi”

YER : Sanat Galerisi

01-09.MAYIS.2009 ÖMER ERKARAMAN
“Naht Sanatı” Naht Sergisi

YER : Ege Sanat Salonu

04.MAYIS.2009 İZMİR UĞUR DERSHANESİ
“3. Uğur Gençlik Şenliği”

YER / SAAT : Yunus Emre Salonu / 18.00

04.MAYIS.2009 İZMİR BOZYAKA EĞİTİM VE ARAŞTIRMA HASTANESİ
“T.S.M. Konseri”

YER / SAAT : Tiyatro Salonu / 20.30

05.MAYIS.2009 EGE ÜNİVERSİTESİ REKTÖRLÜĞÜ
“Koy-u Kırmızı” Dans Tiyatrosu Gösterisi

EÜ Devlet Türk Musikisi Konservatuvarı

Türk Halk Oyunları Bölümü

YER / SAAT : Yunus Emre Salonu / 10.00

05-12-19-26.MAYIS.2009NETWORK 21
“Haftalık Toplantı”

YER / SAAT : Tiyatro Salonu / 20.00

07.MAYIS.2009 ÖZEL SAINT JOSEPH FRANSIZ LİSESİ
“Sanat ve Kelebek Etkisi 2009”

YER / SAAT : Yunus Emre Salonu / 14.00

07-08.MAYIS.2009 ÖZEL İZMİR FATİH KOLEJİ
“Yıl Sonu Resim ve El İşi Sergisi”

YER / SAAT : Sanat Galerisi

08.MAYIS.2009 M.E.V. ÖZEL BİLGE ATA OKULLARI
“Fiddler On The Roof” adlı tiyatro oyunu

YER / SAAT : Tiyatro Salonu / 20.00

08.MAYIS.2009 İZMİR ÖZEL TEVFİK FİKRET OKULLARI

“Halk Oyunları Gecesi”

YER / SAAT : Yunus Emre Salonu / 20.30

09.MAYIS.2009 HAMLE TİYATROSU
“Afacan Çocuk” adlı çocuk oyunu

YER / SAAT : Yunus Emre Salonu / 13.30

09.MAYIS.2009 HAMLE TİYATROSU
“Hangi Karakter” adlı oyun

YER / SAAT : Yunus Emre Salonu / 20.30

11-31.MAYIS.2009 OSMANLI’DAN CUMHURİYET’E BİRAYA DAİR
Mert Sandalcı’nın

Bira kültürünü anlatan eserlerden oluşan koleksiyonu

YER : Sanat Galerisi

11-31.MAYIS.2009 ÖMER SAYLIK DAVUTOĞLU – YASEMİN KAYABAŞI
“Bir Yerde İki” Resim Sergisi

YER : Ege Sanat Salonu

12.MAYIS.2009 TÜRK HEMŞİRELER DERNEĞİ
“Hemşirelik Haftası Kutlama Töreni”

YER / SAAT : Tiyatro Salonu / 10.00

12.MAYIS.2009 SOSYAL GÜVENLİK KURUMU
“Çalışanlarına Motivasyon Eğitimi”

YER / SAAT : Yunus Emre Salonu / 09.00 – 18.00 arası

13.MAYIS.2009 EÜ DEVLET TÜRK MUSIKİSİ KONSERVATUVARI
“Ali ÇAKAR Solo Konseri”

YER / SAAT : Yunus Emre Salonu / 20.30

14.MAYIS.2009 EBSOV EGE BÖLGESİ SANAYİ ODASI VAKFI
“T.S.M. Konseri”

YER / SAAT : Yunus Emre Salonu / 20.30

15.MAYIS.2009 İZMİR ÖZEL TEVFİK FİKRET OKULLARI
“Ritmik Dans ve Halk Oyunları Gecesi”

YER / SAAT : Yunus Emre Salonu / 19.30

16.MAYIS.2009 HİPERTANSİYONLA MÜCADELE DERNEĞİ
“Hipertansiyon Halk Günü”

YER / SAAT : Yunus Emre Salonu / 09.30

17.MAYIS.2009 TEPECİK EĞİTİM VE ARAŞ. HASTANESİ
“Tiyatro Oyunu”

YER / SAAT : Yunus Emre Salonu / 20.00

17.MAYIS.2009 NETWORK 21
“Aylık Toplantı”

YER / SAAT : A.Adnan Saygun Salonu / 13.00

18.MAYIS.2009 BASİSEN BANKA – SİGORTA İŞÇİ. SEND. İZMİR ŞUBESİ
“T.S.M. Konseri”

YER / SAAT : Yunus Emre Salonu /20.30

19.MAYIS.2009 UNITED TOWERS YURTDIŞI EĞİTİM DANIŞMALIĞI
“Oryantasyon Organizasyonu”

YER / SAAT : Tiyatro Salonu ve Fuayesi / 09.30

18-24.MAYIS.2009 EGE ÜNİVERSİTESİ
“30. Kültür – Sanat ve Spor Şenliği”

YER : YUNUS EMRE SALONU

19.MAYIS.2009 EÜ DTMK
“Koy-u Kırmızı” Saat : 20.00

20.MAYIS.2009 EÜ DTMK
“İstanbul Sazendeleri Konseri” Saat : 20.00

HAZIRLAYAN VE YÖNETEN : H.İbrahim YÜKSEL

22.MAYIS.2009 EÜ ZİRAAT FAKÜLTESİ
“T.H.M. Konseri” Saat : 20.00

ŞEF : Bahar ALMAÇ

23.MAYIS.2009 EÜ DTMK
“Klasik Türk Müziği Konseri” Saat : 20.00

HAZIRLAYAN VE YÖNETEN : H.İbrahim YÜKSEL

24.MAYIS.2009 EÜ ZİRAAT FAKÜLTESİ
“T.S.M. Konseri” Saat : 20.00

ŞEF : Güvenç BİRER

YER : TİYATRO SALONU

18.MAYIS.2009 EÜ FEN FAKÜLTESİ
“Hizmetçiler” adlı oyun Saat : 20.00

20.MAYIS.2009 EÜ İZMİR ATATÜRK SAĞLIK YÜKSEK OKULU
“Öyküleri ile Türküler” Saat : 20.00

Doç.Dr. Sait EĞRİLMEZ

21.MAYIS.2009 EÜ İZMİR ATATÜRK SAĞLIK YÜKSEK OKULU
“Erkan ÇUBUKÇU ile Şarkı Söylüyoruz” Saat : 17.00

22.MAYIS.2009 EÜ SU ÜRÜNLERİ FAKÜLTESİ
“Albayın Karısı” adlı oyun Saat : 20.00

23.MAYIS.2009 EÜ TÜRK DÜNYASI ARAŞTIRMALARI ENSTİTÜSÜ
“T.H.M. Konseri” Saat : 20.00

24.MAYIS.2009 EÜ FEN FAKÜLTESİ
“Tarla Kuşuydu Juliet” adlı oyun Saat : 20.00

21.MAYIS.2009 T.C. KÜLTÜR BAKANLIĞI
İZMİR DEVLET KLASİK TÜRK MÜZİĞİ KOROSU

ŞEF : Erhan PARLAT

SOLİSTLER : Derya GÖNÜLDAŞ, Yavuz KARABULUT

YER / SAAT : A.Adnan Saygun Salonu / 20.30

27.MAYIS.2009 DENSTPLY TÜRKİYE İRTİBAT BÜROSU
“Denstply Döner Sistem ve Restoratif Kurs”

YER / SAAT : Seminer D Salonu / 09.30

27.MAYIS.2009 KONAK HALK EĞİTİM MERKEZİ VE AKŞAM SANAT OKULU
“Türk Halk Müziği Konseri”

YER / SAAT : Yunus Emre Salonu / 20.30

28.MAYIS.2009 TÜRK OFTALMOLOJİ DERNEĞİ İZMİR ŞUBESİ
“Aylık Bilimsel Toplantı”

YER / SAAT : Tiyatro Salonu / 19.00

29.MAYIS2009 EÜ BİLİM – TEKNOLOJİ UYG. VE ARAŞTIRMA MERKEZİ
“EÜ Bilim – Teknoloji Uygulama ve Araştırma Merkezi Türk Patent Enstitüsü Bilgi ve Doküman Biriminin 10. Kuruluş Yılı Programı”

YER / SAAT : Tiyatro Salonu / 11.30

29.MAYIS.2009 ÖZEL İZMİR ATA İLKÖĞRETİM OKULU
“Evrensel Sevgi” Yıl Sonu Gösterisi

YER / SAAT : Yunus Emre Salonu / 20.00

30-31.MAYIS.2009 DANS AKADEMİ
“Dans Gösterisi”

YER / SAAT : Yunus Emre Salonu / 20.30

Voleybolda Avrupa Challenge Kupası’nı kazanan ilk Türk takımı oldu.

Final, nefesleri kesti
ARKASSPOR, İzmir’de yapılan Challenge Cup Final Four mücadelesinin finalinde Polonya temsilcisi Jastrzebski Wegiel’i 3-2 mağlup ederek Avrupa şampiyonu oldu. Maç bitiminde Karşıyaka Arena bayram yerine dönerken, yönetici, teknik adam ve oyuncular sevinç gözyaşları arasında şampiyonluğu kutladı.

“İzmirlilerin başarısı”
ARKAS kaptanı Gökhan Öner ‘en iyi servis atan oyuncu’ ve ‘en iyi smaçör’ seçilirken, ‘en iyi pasör’ ödülünü Hüseyin Koç, ‘en değerli oyuncu’ ödülünü ise yine Arkaslı Duerden aldı. Arkas Holding Yönetim Kurulu Başkanı Lucien Arkas, “Bu, tüm İzmirlilerin başarısıdır” diye konuştu.

CHP İzmir Örgütü’nde adaylığı düşen Kemal Karataş’ın yerine Konak Belediye Başkan adayı olarak açıklanan Hakan Tartan, dün CHP İl başkanlığında coşkulu bir kalabalık tarafından karşılandı. CHP İzmir İl Başkanı Rıfat Nalbantoğlu ve Konak İlçe Başkanı Uğur Yelekli ile birlikte burada bir basın toplantısı düzenleyen Tartan, “Arkadaşlarımla hedefe doğru kilitlenerek, el birliğiyle umut ışığını yayacağız” dedi.

Görev talep etmedim
İzmir’in kendisi için bir sevda olduğunu ve her zaman kent adına çalışmalar yaptığını belirten CHP’nin Konak adayı Tartan, Genel Başkan Deniz Baykal’dan gelen talep üzerine adaylığı kabul ettiğini söyledi. Tartan, bugüne kadar hiçbir göreve aday olmadığını ifade ederek; “Görevin büyüğü küçüğü olmaz. CHP’nin gerçek anlamda önemli işler yaptığı İzmir’e katkı koyma gerekliliğimiz vardı. Genel başkanımızın telefonuyla görev tevdi edildi” diye konuştu.

Birlik mesajları
Kemal Karataş’ın adaylığının düşmesinin ardından kendisinin aday gösterilmesine kadar yaşanan sürece de değinen Tartan, “Konak Belediye Başkanı Muzaffer Tunçağ, çok sevdiğim bir dostum. Kişiliği ve entelektüelliğiyle önemli başarılara imza attı. Ancak süreç, bir kan değişikliğini gündeme getirdi. Ardından eski İl Başkanı Kemal Karataş’ın adaylığı gündeme geldi. Sayın Karataş, görevi hak ediyordu, ama hukuki sürecin ardından olmadı. Görev bize verildi. Arkadaşlarımla hedefe doğru kilitlenerek, el birliğiyle umut ışığını yayacağız. CHP’yi Mustafa Kemal Atatürk’ün kurduğu günden, bu günlere taşıyan, iyi ve kötü gününde partiyi omuzlayan değerli partililerle el birliğiyle sevgi pencereleri aralayarak İzmir’in güzelliğini de ön plana çıkararak, daha ileri taşımaya çalışacağız” dedi.

Kocaoğlu ile sorunum yok
Toplantıda basın mensuplarının sorularını da yanıtlayan CHP’nin Konak adayı Hakan Tartan, daha önce İzmir Büyükşehir Belediye Başkan adaylığı konusunda isminin geçmesinin, Büyükşehir Belediye Başkanı Aziz Kocaoğlu ile ilişkilerini ne şekilde etkileyeceği yönünde sorulan bir soru üzerine, Kocaoğlu’nun yakın dostu olduğunu belirterek herhangi bir sıkıntı yaşamayacaklarını söyledi. Tartan; “Kamuoyu anketlerinde, halktan alınan izlenimler doğrultusunda, İzmir Büyükşehir Belediye adayları arasında ismim yer aldı. Benim aday adaylığı başvurum olmadı. Partilerde, siyasi mücadelede görevlerin verilmesinin, demokrasi mücadelesi anlamında daha doğru olduğunu düşünüyorum. Kocaoğlu ile sevgi dolu ilişkimizi bundan sonra da devam edecek” diye konuştu. CHP İl Başkanı Rıfat Nalbantoğlu da Hakan Tartan’ı Konak’tan Belediye Başkan adayı gösterilmesinin kendilerini son derece mutlu ettiğini belirterek, seçimlere kadar en iyi çalışmayı sergileyeceklerini kaydetti.

İzmirli olmakla her zaman gurur duydum, İzmir’i çok seviyorum. Bu yüzden de İzmir’de gördüğüm bazı manzaralar ve davranışlar beni çok üzüyor. Bunların başında da terör olayları dolayısıyla İzmir’in beklenmedik bir şekilde göç alması, alt yapının oldukça bozulması ve yeni İzmirlilerin çoğunun çağdaş yaşama uyum sağlamak istememeleri geliyor. Her taraf gecekondu doldu.

Göçlerle gelen vatandaşlarımızın çoğu kendi yörelerinin örf ve âdetlerini burada da aynen uyguluyorlar. Çağdaş İzmir görüntüsü oldukça bozuldu.

İzmirli hep çağdaşlıktan yana olmuştur. Bu, giyim kuşamda, yaşam tarzında ve davranışlarda her zaman görülebilir. Ama kendisini İzmirli olarak hissetmeyen birçok vatandaşımız da yaşamaya başladı bu güzel şehirde.

Bu insanlarımızın başta Doğu illerimizden olmak üzere birçok değişik illerden gelmeleri beni zerre kadar rahatsız etmiyor. Beni rahatsız eden, çağdaş yaşama uyum sağlamak istememeleri, İzmir’i değiştirmeye çalışmalarıdır. Kendileri gibi olmayanlara düşman gözüyle bakmaları, kaba kuvvete başvurmaları, hemşehri tutmaları…

Tam bu satırları yazarken kapımın önünde iki genç birbirine girmiş, küfredip vuruyorlar. Birkaç dakika içinde 20-25 kişi oldu gelenlerle. Kimin kime vurduğu belli değil. İşte bu, benim nefret ettiğim davranışlardan biri. İzmirli bunu yapmaz!

Neyse, esas konu İzmir Büyükşehir Belediye Başkan Adaylarının Yeni Asır Gazetesi Yayın Grubu Başkanı Şebnem BURSALI’nın girişimiyle gazete binasında bir araya gelmeleri ve medenice dayanışma örneği göstermeleriydi. Bu beni çok sevindirdi.

Büyükşehir Belediye Başkanı ve CHP adayı Aziz Kocaoğlu, AK Parti adayı Taha Aksoy, MHP adayı Müsavat Dervişoğlu, Anavatan adayı Gülgün Beşerler, DP adayı Haluk Güntan, SP adayı Şerafettin Kılıç ve DSP adayı Harun Öztürk, Ankara’da olduğu için mazeret bildirerek katılamadı ama, mesajını göndermiş.

Tüm partilerin adayları iddialı. Kıran kırana bir seçim geçmesi bekleniyor. Ancak; 6 adayın hepsi de birbirlerine bu yarışta başarı dilemişler, seçim sonrası kazanan adayı destekleme sözü vermşler. İşte demokrasiden anlaşılması gereken de bu değil mi? Medenice rekabet etmek, yarışı kazananı desteklemmek. Küslük, kavga, küfür, hakaret yok.

İstanbul adaylarına bakıyorum da şaşıyorum. Kadir Topbaş kâh Kemal Kılıçdaroğlu‘nun belgelerine yanıt vermekle meşgul, kâh Kılıçdaroğlun’a hakaretle. Kadir Topbaş tek başına yetemiyor ki Başbakan desteği de geliyor hakaretlerle.

Ankara’da durum farklı değil. Melih Gökçek, Kılıçdaroğlu’yla karşı karşıya geldi Arena programında. Birbirlerine hakaret ettiler. Sonuçta kim kazandı, ben pek anlayamadım. Melih Bey şu anda kanal kanal dolaşmakla, 264 TL tutarında erzak yardımı paketleri hazırlatmakla meşgul.

Karayalçın, yıllar önce Belediye Başkanlığı yaptığı Ankara’da tekrar aday. Ama onun aleyhine de birçok iddia var.

Kılıçdaroğlu da halkın arasında mütevazı bir daireye taşınarak halktan biri olduğunu kanıtlamaya çalışıyor. Bu arada koltuğunun altı belge dolu.

İzmir’imizin Belediye Başkan adaylarının bir kısmı da geçenlerde Fatih Altaylı’nın “Teke Tek” programına çıkarak karşılıklı tartıştılar. Küfür ve hakaret yoktu. Program sonunda da yan yana gelip tokalaştılar, kameraya gülümsediler. Bu da İzmir farkı. İzmirli olmak demek ille de yedi göbek bu şehirde doğup büyümüş olmak değildir. İzmirli olmak, kendini İzmirli hssetmektir.

Saygı ve sevgilerimle.

*********

Yeni Asır Gazetemizden, buluşma ile ilgili notlar:

ALTI ADAYIN DA ORTAK DÜŞÜNCESİ AYNI ŞEKİLDE

Her şey kentimiz için
6 aday, hazırlanan “İzmir” pastasını birlikte kesmeden önce yaptıkları konuşmalarda şu konuları dile getirdi:

Aziz Kocaoğlu (İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı ve CHP adayı)
“İzmir Türkiye’de demokrasinin beşiğidir, bu nedenle her zaman olduğu gibi bu dönemde bütün aday arkadaşlarımızla beraber ülkemize örnek olacak bir seçim süreci yaşayacağız. Dostluklarımızı daha da kenetlenerek, İzmir’i bir adım daha öne götürmek için çabalayacağız. Tüm adayların ortak niyeti İzmir’dir. Centilmence bir şekilde, sevecenlikle, sevgiyle geçecek bir dönem diliyoruz.”

DESTEĞE HAZIRIZ

Gülgün Beşerler (ANAVATAN Partisi İzmir Büyükşehir Belediye Başkan adayı)
“Tüm İzmir’e, örnek olacak bir seçim yaşatacağımıza inanıyorum. Çünkü, bütün adaylar son derece kaliteli. İnanıyorum ki, seçimi sonlandırdığımız zaman ipi göğüsleyen taraf kim olursa olsun, diğerleri İzmir için her desteğe hazır olacaktır. Tüm aday arkadaşlarıma başarılar diliyorum.”

Şerafettin Kılıç (SP İzmir Büyükşehir Belediye Başkan adayı)
“Bu yarışın en güzel şekilde geçeceğine inanıyorum. İzmirliler’in vereceği karara hepimiz saygılıyız. Yarışın centinmenlik sınırları içinde geçeceğini biliyoruz. 29 Mart’ta yapılacak seçimleri kim haketmişse, milletin takdirini, sevgisini, onayını kim almışsa, kazananın o olmasını diliyorum.”

Haluk Güntan (DP İzmir Büyükşehir Belediye Başkan adayı)
“Seçim süreci giderek yoğunlaşıyor. Bu nedenle bizlerin bir araya gelmesine vesile olduğu için Yeni Asır’a özellikle teşekkür ediyorum. Arkadaşlarımızın hepsiyle İzmir adına gurur duyuyorum. Hepsi ülkenin yetiştirdiği değerli isimler. Hiçbirimiz seviyeyi düşürmeyeceğiz, olgunlukla kazasız belasız bir seçim süreci yaşayacağız.”

Taha Aksoy (AK Parti İzmir Büyükşehir Belediye başkan adayı)
“Seçim sonuçlarının çok önemli olacağına inanıyorum. Seçim sonrası İzmir’e bir hareket, bereket, değişim geleceğine inanıyorum. Sandık başına gidinceye kadar yaşayacağımız süreç, Türkiye’de demokrasinin yaşaması, yaşatılması, içselleştirilmesi, kültürümüzün ayrılmaz bir parçası haline gelmesi bakımından çok önemli. Çünkü, yetişkin tüm insanların dikkati siyasete bu süreçte çekiliyor. Siyaset büyüteç altına alınıyor. İzmir için en hayırlısı neyse o olsun.”

Müsavat Dervişoğlu,(MHP İzmir Büyükşehir Belediye Başkan adayı)
“İzmir’e has bir kültürün temsilcisi olduğumuza inanıyorum. Kıymetli adaylarla birlikte İzmir’den Türkiye’ye verilmesi icab eden bir mesaj var. Bu seçimler hem uygulanışı hem de sonuçları bakımından önemli. Çünkü, İzmir birçok konuda önderlik yapan bir kent fakat öncü ve önder olan bu kent, Türkiye’ye örnek olamamıştır. Bu seçimler, İzmir’in örnek bir kent olması yönünde önemli olacaktır. İzmir varsa biz de varız. Seçimi İzmir’e yakışan bir üslupla tamamlanacağına inanıyoruz.”

Mustafa Mumcu, 20. 02. 2009 / 17:40

Seçimlere bir buçuk ay kaldı.
Hala hiç bir partiden dikkate değer bir çalışma göremedik..
Adaylar henüz kendilerini anlatmaya başlamadılar.
2 gün önce Fatih Altaylı’nın programı Teke Tek’te Aziz Kocaoğlu ve Taha Aksoy konuktu.
Programı baştan sona izleyemedim. Fakat izlediğim kadarında iktidar ve muhalefetin adaylarının
yan yana oturabileceğini gördüm. Faatih Altaylı da bu konuya dikkat çekerek Ankara ve İstanbul’da rakip iki
adayın bir programda birlikte bu denli medeni bir ortam içinde bulunmayacağını bunun da İzmir’in farkı olduğunu dile getirdi.
İzmir bir çok konuda Türkiye’nin çok çok önünde olan bir kent.
Ben her iki adayı da üslup ve tutumlarından ötürü takdir ettim açıkçası.
Seçim kampanyalarına başlamış diğer 2 büyükşehirin adayları tamamen kişisel karalama
kampanyasına dönüştürdüler seçim yarışını.
Hatta o kadar çirkin ki “mail çekmeyi” bilmemelerine kadar gitti.
Bu arada elektronik posta göndermek için “çekmek” fiilinin kullanıldığını da bilmiyordum.
*** ***
Önümüzdeki günlerde hem büyükşehir adayları hem de metropol ilçe belediye adayları projelerini anlatmaya başlayacak.
Yani umudum bu. Çünkü İzmir Akdeniz ikliminden öyle etkileniyor ki en sevdiğimiz etkisi de siesta.
Biraz daha hareket biraz daha halkın içinde olmalarını umuyorum adayların.
Tabi burada beklentilerim ve tüm İzmir’lilerin beklentisi kaliteli hizmetin verilmesi..
Adayların sadece rey peşinde olmadığını gerçekten İzmir’e gönül vermiş hizmet etme sevdasında
olduklarına inanmak istiyorum.
*** ***
Madem adaylar projelerini anlatmıyor. Bari ben beklentilerimi yazayım..
EXPO2015 için üretilen projelerin rafa kaldırılmamasını istiyorum. EXPO’yu alamadık ama
projeleri İzmir için halaçok önemli.
Mesela sadece sağlık bilimleri ile ilgili üniversite kurulması planlanıyordu.
Bu işin peşini bırakmamak lazım, sağlık konusunda Türkiye, Avrupa’nın yükselen değeri..
Yeni üniversiteler kazandırmayı yeni konservatuvarlar, sanat akademileri kazandırmayı sağlayacak
çalışmalar yapılmalı. Tamam vakıf üniversiteleri var ve kuruluyor.
Ancak devlet üniversitelerinin kurulması için de çalışmalar yapılmalı.
Ben İtalyan Üniversitesinin
Sanat merkezleri yapılıyor ancak şehirde özel tiyatro var mı bilmiyorum.
Devlet tiyatrosu hariç bildiğim kadarıyla İstanbul’dan tiyatrolar geliyor. Bu misafir tiyatroları ağırlamak
için salonlar yapmayalım. Kendi salonlarımızı doldurmak için yerelde de sanatçıların İzmir’de kalmasını sağlayalım.
İzmir sanayisi Türkiye’nin en büyük sanayilerinden biri. Yatırımları teşvik edecek, destekleyecek çalışmaları
yapılmalı. Şehirde iş ve para sorununu çözmek gerekiyor. ki insanlar tiyatroya gitsin. Festivallere katılsın.

Deniz ulaşımı, tüp geçit veya köprü projeleri rafa kaldırılmasın. Şehir içinde ulaşım sorun olmaktan çıksın.
Şehrin kuzey ve güneyi o kadar kopuk ki birbirinden. Belki bir köprüyle belki de bir tüp geçitle bağlamak lazım..

Daha yazacağım çok şey var.. Çünkü İzmir için istediğim çok şey var.

Nen var kuzum

Diğer şehirleri bilmiyorum ama İzmir’de bir SİT Kurumu var, bu kurumun çalışanları İzmir’in köhne bir şekilde, bakımsız bir görüntüde kalması için ellerinden geleni yaparlar.

En yıkılası binalara bir tabela asılır, “Bu binaya girilemez, bina yıkılamaz!” diye. Niye? SİT alanına giriyormuş. İnsanın “SİT’tirin gidin oradan!” diyesi geliyor.
Biz yine sinirlerimizin dizginlerini elimizden bırakmadan SİT ne demekmiş ona bir bakalım TDK sözlüğünden.

“Tarih öncesinden günümüze kadar değişik çağların ve uygarlıkların kültür değerlerini temsil eden eser veya kalıntıya SİT denir.”

Bir de SİT ALANI ne demekmiş, ona bakalım.

“Sit bütünlüğünü veya onun bir parçasını üzerinde bulunduran alana SİT ALANI denir.”

Geçen hafta İzmir’in en eski sinemalarından biri olan 50 yıllık Saray Sineması’nın yanmasından sonra dün de hemen hemen aynı yıllarda inşa edilmiş Büyük Sinema yandı.

*****

Bugünkü Milliyet Gazetesi’nde konuyla ilgili haberin kısaltılmışı aşağıda:

“İZMİR’in Yenişehir Semti’nde 59 yıllık ‘Büyük Sinema’ belirlenemeyen nedenle çıkan yangında kül oldu. Yangında ölen ya da yaralanan olmazken büyük hasar oluştu. Sinema yanındaki bir bina da yangında zarar gördü. Geçen yıl bakım yapılan binadaki yangının kundaklama sonucu çıkmış olabileceği öne sürüldü. Geçen hafta da ‘Saray Sineması’ yanmıştı.

Yangına, İzmir Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Daire Başkanlığı’na bağlı yaklaşık 30 itfaiye aracıyla 100 itfaiye eri müdahale etti. 2 saatte kontrol altına alınan yangın, sabah saatlerinde tamamen söndürüldü. Sinemanın saat 21.00′de son gösterimin yapılmasının ardından kapatıldığı ve gece bekçisinin bulunmadığı belirtildi. Sinema yanındaki bir binaya da zarar veren yangında ölen ya da yaralanan olmazken hasar oluştu. Sinemanın alt katındaki kapalı otoparkta bulunan plakası henüz belirsiz bir otomobil de yanarak kullanılamaz hale geldi.”

İzmir’in en güzel ve nostaljik semtlerinde öyle binalar var ki, kimse elini süremiyor. Buraları terkedilmiş vaziyette. Şehir planlaması, güzelleştirilmesi ile ilgili kuruluşlar ne yaparlar bilmem. Bulmuşlar bir SİT Kurumu, “Cısss! Oraya dokunamazsın SİT alanı!”

*****

İyi de ne olacak bu durum? Şehrin bir bölümü harpten yeni çıkmış gibi. Ne bir bakım var, ne bir onarım. Madem ki sit alanı diye dokundurtmuyorsunuz, devlet destek olsun ve banka kredileri alınmasına kolaylık getirsin, bina sahiplerini de eski yapısına uygun şekilde restore etmeye mecbur etsin!

Şehrin virane görüntüden kurtulması için SİT alanında olduğu söylenen binaların restore edilmesi mecbur olsun ve devlet bunu desteklesin, bankalar kolay kredi versin!

İzmir’in en güzel ve nezih semtlerinden biridir Güzelyalı. Orada bir tanıdığımın köşkü var. Ailesinden miras kalmış, tam cadde üzerinde. Trilyon değerinde bir bina ama dökülüyor. İti, uğursuzu, kapkaççısı, tinercisi, evsizi, barksızı mesken edinmişler adamın evini. Kendisi içeri giremiyor, girdiğinde de bu muhteremler tarafından saldırıya uğruyor. Giriş kapısında da SİT Kurumunun levhası var. Bu bina sit alanındadır vs.

Müteahhide verip apartman diktirse, ki çevresi apartman dolu, an az 7-8 daire alır. Adam sürünüyor, işleri bozulmuş, karnını zor doyuruyor. Şimdi bu evi kundaklatsa ne olacak? Müteahhide verip rahata kavuşacak. Kendisini 5-6 yıldır görmedim, belki de kundaklatmıştır. Öyle düşünceleri vardı.

Şunu demek istiyorum; birtakım kuruluşlarımız iyi niyetle, devlet ve millet yararına kurulmuş olsalar da bunlar ülkeye zarar veriyorlar, çalışmalarıyla şehirlerimizin görüntüsünü bozuyorlar.

SİT kurumu mantıklı çalışmalı. Masa başında, hiç düşünmeden, lâf olsun çorba pişsin makamında kararlarla, her eski binanın önüne levha diktirmekle işlerinin btmediğini bilmeliler.

Eski kanunlar yetersizse, çağdaş kanunlar çıkarılması için milletvekillerine müracaat etmeliler. İzmir’in en güzel semtlerindeki çirkin görüntüler düzeltilmeli.

Büyük Sinema ve Saray Sineması da benim çocukluk anılarımda yerleri olan zamanın en iyi sinemalarıydı. Bunların yanmaları da mutlaka kundaklanma olayından olup SİT engeli yüzündendir.

Mustafa Mumcu, İzmir, 18 Ocak 2009

Merhaba sayın İzmir’liler ya da İzmir’i sevenler. Size ikinci yazımda hayatımın ikincilerinden bahsedeceğim. hehe yok tamam :)

Yine küçüklüğümden bir hatıra anlatmak istiyorum. Ben küçükken yani yaklaşık 5 yıl önce bir kitabevinde çalışırdım. Her ne kadar günlük 3 ytl maaş alsamda ve çalıştığım yer komşumuzun olsada ben iş hayatına “pazarlamacılık” sektöründen bodoslama dalmıştım. Ondan önce bir kez pazarda incik boncuk satma deneyimim olmuştu ama ondan da başka bir yazımda bahsetmek istiyorum.

Efendim annemin ve babamın zoruynan yaz tatilinde evde oturup arşın arşnı g.t büyüteceğime git hem kitap okursun hem harçlık çıkartırsın(oysa aldığım para yemek ve yol parasıyla bitiyordu) dediler. Bende eyvallah gidelim dedim ve temmuz ortasında başladım işe. İş yeri Alsancak’ta idi. A kitabevi diye bir yer belki bileniniz vardır. Gerçi artık yok. Kıbrıs şehitlerinin ara sokaklarındaydı. Böyle arkaya doğru up uzuuun bir dükkandı. Aralarda küçük küçük odalar, odaların içinden başka bir odaya girişler falan. Arka tarafında genelde antika plak ve çok eski kitaplar bulunurdu. Hele bir yer vardı ki (aslına dükkan daha önce bir Alsancak zengininin metresini attığı evmiş) süs havuzu var böyle kuş mu yunusmu tam hatırlamıyorum ağzından su çıkartıyor tabi ben orada çalışırken o havuzun mekanizması çalışmıyordu. Dükkanın sahibi olan “Hamit” bey yani komşumuz dükkanın her bir yanını ufak ufak “aporlo” döşemiş ve adeta inletiyordu dükkanı. Gerçi o daha yumuşak parçalar çalardı. Enrico Macias dinlerdi mesela (benimde Enrico hayranlığım burdan geliyor olsa gerek. Sen 13 yaşında çocuğa günde 5 saat Fransızca şarkı dinletirsen ben sana sabahları bonjour derim, bir şeyi yanlış yaptım mı “pardon” derim yani olacağı bu.

Her neyse işte ben bu kitabevinde 2 ay kadar çalıştım günlük 3 ytl aldım her akşam sanki beni test eder gibi paramı en son ana kadar bırakırdı, bende utanıp isteyemezdim taa ki bi akşama kadar…

Yine tezgahları topluyoruz dükkanın önünden yan tarafımızda bir bakkal vardı bende ona laf atıyorum. Hamit abi içerde biriyle telefonda konuşuyor. Ben topladım tezgahları çıkıcaz müzik setini kontrol etti kapattı ışıkları söndürdü kasadaki parayı aldı(sanmayın milyarlar var, 50 ya da 60 ytl anca, pek satış olmuyordu. Arada plak almaya gelen oldu mu yüzlerce dolar kaldırıyorduk ama işte o da arada.) Çıktık kıbrıs şehitleri caddesinde yürüyoruz. Konuşuyoruz öyle etraftaki tezgahtar kızlar hakkında yorumlar falan yapıyoruz. :) Şuna bak kahveyi dökecek şimdi, aa bak ayakkabıyı kendi deniyor ahaha gibisinden.

Ben hala söyleyemedim ama para mevzuunu :) En son ben yine söyleyemedim otobüse binerken kentkart yükletti 3 ytl bana :) anladım ki daha önce planlamıştı bunu. Teşekkür ettim ve 45 dk lık yolu geldik…

Günlerden bir gün yine Hamit abi dükkanı bana bıraktı ve bir işini halletmek için çıktı gitti. Ben oturup dergileri falan okuyordum. Beni oraya “100 temel eseri” okumam için gönderdiler ama ben vücut geliştirme dergilerinde ki erkek veya bayanların vücutlarına bakıp bakıp içimden ünlem içeren cümleler kuruyordum. Ohalar, Yuhalaralar havada uçuşuyordu yani iç dünyamda. Tam o sırada içeri bir ikizkenar üçgen girdi.
Amcamın vücut tam üçgen. Kollar deseniz vinç koluna benziyor yani recep ivedik görse “yau bunlar insansa ben hayvanım yau” diyeceği cinsten. Neyse adam girdi selam verdi bakmaya başladı vücut geliştirme dergilerine benim elimde de görünce ;
adam:ilgileniyor musun?
ben:eee, yok sadece okuyordum.
adam:sağlıklı olmak için çok gerekli bir spor vücut geliştirme, ilgilensen iyi edersin bak ne güzel boyun uzuyor dengelersin kilonla boyunu…..

ben o anlatırken sıkılmış hesap makinasıyla 9856 ile 192192 ü çarpmaya çalışıyorum sonra doğruyu bulduğu için hesap makinası ile gurur duyuyorudum ki bir soru sordu.

adam:ne kadar şu dergiler.
ben:eee şey bakayım listeden.(dergiler 2. el oldukları için üstündeki fiyatara satmıyoruz biraz indiriyorduk, ama dergiler gıcır gıcır yani.)
tekrar ben:1.5 minyon abi.
adam:hmm ama bunun üzerinde zaten bir minyon 250 bin yazıyor.
ben:hadi yaaa. o zaman 1 minyon yeter.
adam:al bakalım 5 minyon para üstü istemez harçlık yaparsın.
ben:ee şey sağolun teşekkür ederim ama alamam.
adam:al ulan işte uzatma.
ben ikizkenar üçgenden tırsmıştım ve almak zorunda kalmıştım ama parayı bozdurum kasaya 1 minyon koymalıydım. (o zamanlar milyon değil minyon derdim sebebini bilmediğim bir nedenden ötürü) bakkala sordum “yoğ lan git işine” dedi. Reklam ajansı vardı yanda oraya sorsam mı diye düşündüm yok artık dedim ne bu kahve mi bozuk para alacak. Hadi bakkalın yaptığı gibi “bir sakız al bozayım” yapsa. Bende 2 metre bir afiş yaptırıp parayı bozdursam üstüne borcum kalır.
Neyse bu mantıklı çıkarımlardan sonra parayı tamamen kasaya attım ve bir daha da bakmadım unuttum hamit abi akşam geldi dedi kaç dergi sattın ben uçuyorum tabi ıhlamuru fazla kaçırmışım sabah beri içiyorum…

Hatırlamıyorum valla dedim o da neyse tamam dedi ama bir dahakine yaz kaç dergi sattığını madem unutacaksın…

Neyse efendim fazla uzattım daha sonra devam ederiz Alsancak A kitabevi maceralarına… Kalın sağlıcakla.

Merhabalar efendim…

İlk yazımın olması münasebeti ile size kendimden ve İzmir’den bahsetmeyi uygun buldum.

Fotoğraf: Koray Atasoy

Bir çok ilki ben İzmir’de yaşadım.Hani “yahu İzmir’lisin tabiki ilkleri İzmir’de yaşayacaksın” diyebilirsiniz ama bir çok batı ilini(İstanbul,Bursa,Kütahya,Manisa…) 5 veya 6 şar defa gidip görmeme rağmen ilkleri hep burada yaşadım. Mesela ilk mini eteği burada gördüm, ilk boyuzun, ilk karadut şerbetinin, ilk tavuk döner ekmeğin, ilk kokoreçin, ilk gevreğin tadına burada baktım. E yine diyebilisiniz bunlar hep İzmir’in simgesi şeyler. Mini etek kökeni avrupaya dayanan bir kıyafet ne alakası var İzmir’le değil mi efendim.

İlk gördüğümde bayağı şaşırmıştım aslında ben bu kıyafeti. Bir abla giymişti karşımızdan geliyordu bense annemin elinden tutmuş yoldaki taşları ayağımda vurup ilerletiyordum. Gittiğim yere kadar götürmeye niyetliydim o taşları ama kaldırımlar falan denk geldimi oralara çıkaramıyor ve taşı elime alıyordum annemse bütün oyun hırsımın içine eden şu sözleri sarfediyordu. “Oğlum bırak, yerden alma pis şeyleri” ya anne sen ne bilirsin taş sektirmeyi bırakta işimi yapayım diyemiyordum tabi taşı orada bırakıp yoluma gidiyordum.

Her neyse, abla giymiş mini eteği karşımızdan geliyor bacakları görünüyor ve çok estetik bir görüntü var. Bacaklarının rengi benimkilere hiç benzemiyor. Onunkilerde ton farkı yok dizinden altındaki bölümde ama benim bacaklarım yara ve bere içinde ayrıca dizimden aşağısının rengi ile yukarısının renginin tonu tutmuyor birbirini. Onunkilerse tek renk. Sonra iyice bakıyorum ve farkediyorum ki bu rengi sağlamak için bacağın üzerinde bir şey var. Nedir o? Evet çorapmış. Abla kurnazlık yapıp bacağının renk uyumunu sağlamak için bacağının rengine yakın bir çorap giymiş. Küçük aklımla bu yorumu yapabildiğim için o aralar kendime gurur duyuyordum.(daha okula bile başlamamışım o zamanlar) Ama bir sorun vardı o rengin adı neydi ya?. Yok bulamıyordum turuncu değil kırmızı değil ama o ablanın bacaklarının etine “ten” deniyormuş onu öğrendim. Bende de ten varmış mesela ellerimin üstü falan hep tenmiş. Vücudum ten ile kaplıymış. E bende yine o küçük aklıma buna ten rengi demeye başladım. İlk cümle içinde kullanışımı ise istop oynarken yaptım. Millet benim kadar zeki olmadığı için kaldı öyle “ten rengi ne renk be” diyenler falan çıktı. Düşünün şimdi;

5 yaşındasınız istopta ebesiniz ve top elinizde herkes durmuş sizden renk bekliyor gidip tutmak için. Siz yani ben diyorum ki;
ten rengi…

uzuuunca bir sessizlik taki benim bütün herkesi kafalarından topla ebeleyince son buluyor. Herkes o nasıl renk ya nerden bulunur ki ten ne demek? gibi sorulara cevap arıyor ben sırayla herkesi ebeliyorum. İstop tarihine geçen bu hareketim ile ödül bile aldım. Dünyanın en iyi istop oyuncusu bendim artık, bir kerede bütün oyuncuları ebeledim yaşasın yihhuuu. hahaha artık sıradaki renk olan fuşya’ya geçebilirim. Fuşya deyip bu sefer daha fazla kişi ebelemeliydim. Evet yapabilirdim bunu ama önce fuşya ne renk bi onu bulayım…Fulya’yı andırıyor ama Fulya ne renk ki…off…

Yaşasın mini etek işe yaramıştı ve ben istopta rekor kırmıştım. Artık mahallenin kızlarından Ceren ve Merve ben hangi oyunu oynuyorsam onu oynayacaklardı. Seni seviyorum mini etek…

Bir dahaki yazımızda görüşme üzere hoşçakalın efendim…
Serkan Özçim

AB istatistik kurumu Eurostat, Avrupa kentlerinin en kurak 10 kentinden 6’sının Türkiye’de olduğunu bildirdi. Avrupa kentlerindeki yaşam kalitesini incelerken kentleri iklim yönünden de ele alan Eurostat, en az yağmur alan 10 kent arasında İzmir, Manisa, Adana, Antalya, Konya ve Gaziantep’i sıraladı.

Portekiz’in Faro kenti sıralamada en kurak kent olarak ortaya çıkarken, Faro’yu sırasıyla İzmir, Portekiz’in Setubal, Yunanistan’ın başkenti Atina, Manisa, Adana, Antalya, Lefkoşa, Konya ve Gaziantep takip etti.

En çok yağmur alan 10 kent sıralamasında İngiliz ve İrlanda kentleri ilk onda çoğunlukta yer aldı, ancak ilk iki sırayı Alman kentleri Halle a. d. Saale ve Köln öne çıktı.

NÜFUS ARTIŞI
Avrupa kentlerinin nüfus artışı bakımından da istatistiklerini yayımlayan Eurostat, nüfus artışının en hızlı olduğu 10 kent içinde 5 Türk kentini sıralandı.

Hollanda’nın Almere kentinin bu konuda başı çektiği listede, Van 2′inci, Antalya 4′üncü, İstanbul 8′inci, Erzurum 9′uncu ve Bursa 10′uncu sırada yer aldı.

Nüfus artışının en az olduğu 10 ülkenin 3′ünü ise Rumen kentleri oluştururken, bu listede başı Slovenya’nın Maribor kenti başı çekti.

YAŞ GRUPLARINA GÖRE NÜFUS
Kentlerin yaş gruplarına göre nüfusu göz önüne alındığında ise en yaşlı nüfusun İtalya’da olduğu, bu sıralamada 10 kentten 9′unu İtalyan kentlerinin oluşturduğu belirtildi.

0-14 yaş grubunun nüfusa oranı göz önüne alındığında en genç nüfusun da Hollanda’nın Almere kentinde olduğu, iki İngiliz kentinin bunu takip ettiği ifade edilirken, çoğu kentlerde nüfusun büyük bölümünü 0-14 yaşın oluşturduğu Türkiye’nin bu listenin dışında bırakıldığı kaydedildi.

Eurostat’ın raporunda, “Türkiye 0-14 yaş listesine dahil edilseydi liste sadece Türk kentlerinden oluşurdu” ifadesi kullanıldı.

İş Gayrimenkul Yatırım, İzmir’deki Salhane- Turan bölgesine 150 milyon dolar değerinde konut- home ofis ve alışveriş merkezi inşa edecek.

İzmir Büyükşehir Belediyesi tarafından planlaması tamamlanan Liman arkası bölgesi, beklendiği gibi ciddi yatırımlar almaya başladı. İş Bankası’nın yan kuruluşu olan İş Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı A.Ş., bölgeye 150 milyon dolarlık yatırım yapmak için çalışmalarını hızlandırdı. İstanbul’daki Kanyon Alışveriş Merkezi’ni yaptıktan sonra bölgenin hızla büyümesini sağlayan şirketin, şimdi de İzmir’deki yatırımların önünü açacağı belirtildi. Bölgede karma bir projeyi hayata geçirecek olan şirket, konut- home ofis ve alışveriş merkezi inşa ederek bu bölgenin canlanması için öncü olacak. İş Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı A.Ş. Genel Müdürü Turgay Tanes ve Müşavir Hüseyin İlhan ile görüşen İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Aziz Kocaoğlu, şöyle konuştu: “İş Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı A.Ş’nin bir proje ile bu bölgede yatırım yapma kararı bizleri çok mutlu etti. Umuyoruz ki, bu çalışma öncü olur. Hem yatırım yapacak kişi ve kurumlara yararlı olur, başarılı kılar hem de kentin gelişmesine katkıda bulunur.”

“Bölge hızla gelişecek”
İş Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı A.Ş. Genel Müdürü Turgay Tanes ise, Salhane-Turan bölgesindeki yatırımları için gerekli mimari projelerin büyük ölçüde hazırlanarak tamamlandığını söyledi. Tanes, proje hakkında şu bilgileri verdi: “İstanbul’da Barbaros Bulvarı’nda yaptığımız Kanyon Alışveriş Merkezi’nden sonra oraya da arka arkaya yatırımlar gelmişti. Bir anlamda öncülük görevi yaptık. İstanbul dışına çıkmak istiyorduk ve İzmir bu anlamda önemli bir şehir. Böyle bir yatırımın ilk harcını Başkanımızla birlikte koyma şansımız olursa, bölge için devamının geleceğini ve hızlı bir gelişme yaşanacağına inanıyoruz.

“İzmir’de önemli kentsel dönüşüm merkezi olarak, mevcut İş Bankası’na ait arsada proje yapmayı planladık. İşin mimari projesi çiziliyor, şu anda belirli aşamaya da geldi. Her şey normal yolunda yürüyor. Bölgeye yaklaşık 150 milyon dolarlık bir yatırım yapacağız. Bu bir karma projedir. Konut – home ofis ve alışveriş merkezi yapmayı planlıyoruz. Alışveriş merkezinin mimarisini, alışılmışın dışında farklı olarak ‘yarı açık’ bir şekilde gerçekleştirmeyi düşünüyoruz. Proje çizimleri büyük ölçüde tamamlandı. Çarşının üstünü de kamuya açık park olarak planladık. 2009’un baharına kadar olan dönemde bu yatırımın ilk harcını koyup temel attıktan sonra devamının geleceğine ve bölgenin hızla gelişeceğine inanıyoruz.”

NUMUNE ALINAN 30 NOKTANIN 17′SİNDE, ZEHİRLİ MADDE STANDARTIN ÜSTÜNDE

Kuyuların yeniden açılmasıyla, bir haftada sudaki arsenik Alsancak’ta 15, Narlıdere’de 3, Çiğli ve Şemikler’de 2 kat arttı.

İzmir Valiliği’nin açıkladığı son analiz raporlarına göre kentteki içme suyunda bulunan arsenik oranı bazı yerlerde 15 kat artarken, Alsancak, Narlıdere ve Balçova gibi bölgelerde de oran yüksek çıktı. Haziran ayına kadar İzmir’in su ihtiyacının yüzde 36’sını karşılayan Tahtalı Barajı’ndan kente verilen su oranının yüzde 20′ye düşürülmesi ve Göksu ile Sarıkız bölgelerindeki kuyulardan su verilmeye başlanmasıyla, İzmir’de bazı noktalarda musluk suyundaki arsenik oranı hızla yükseldi.

NERELERDE YÜKSEK
İzmir Valiliği, kentin içme suyundaki arsenik değerlerine ilişkin 28 Ağustos ve 1 Eylül’de 30 noktadan alınan numuneler üzerinde yaptığı analiz sonuçlarını açıkladı. Sonuçlara göre, arsenik oranlarının İzmir’in 17 noktasındaki içme suyunda arsenik miktarı, normal sınır değeri olan litrede 10 mikrogramın üzerinde bulunuyor.

Valiliğin açıkladığı son rakamlara göre 25 Ağustos tarihli bir önceki tahlilde litrede sadece 2 mikrogram arsenik olan Alsancak Polis Karakolu ve Hocazade Camii bölgesinde bu rakam 15 kat artıp 30 mikrograma çıktı.

Bayraklı Hakan Uysal Caddesi’nde 13.2 mikrogram olan arsenik oranı litrede 36.5 mikrograma, Bornova İtfaiye’de 14.8 mikrogram olan arsenik oranı 34 mikrograma, Çiğli Havaalanı Caddesi’nde 14.4 mikrogram olan arsenik oranı 32.5 mikrograma, Şemikler’de 16.7 mikrogram olan arsenik oranı 32.4 mikrograma, Örnekköy’de 22 mikrorgram olan arsenik oranı 29 mikrograma, Egekent’te 12 mikrogram olan arsenik oranı 35,5 mikrograma, Narlıdere’de 3.7 mikrogram olan arsenik oranı 11.9 mikrograma çıktı.

YENİ BÖLGELER
İzmir Valiliği daha önce ölçüm yapmadığı 10 noktada da analiz yaptırdı. 28 Ağustos 2008 tarihli bu analiz neticesine göre de Alsancak Hürriyet Bulvarı’nda bir litre sudaki arsenik oranı 11.7 mikrogram, Bayraklı 1609 Sokak’taki arsenik oranı 22.6, Çiğli 8183 Sokak’taki arsenik oranı 29.4, Karşıyaka 6111/14 Sokak’taki arsenik oranı 32, Bornova Gençlik Caddesi’ndeki arsenik oranı 26.5, Balçova Dumlupınar Caddesi’ndeki arsenik oranı da 15.8 mikrogram olarak tespit edildi.

TAHTALI SORUNU
İZSU yetkilileri, arsenik oranının İzmir’in birçok noktasında birden yükselmesini Tahtalı Barajı’ndan şebekeye verilen suyun oranının azalmasına bağladı.

Yetkililer, “Tahtalı, Haziran öncesine kadar İzmir’in içme suyu gereksiniminin yüzde 36’sını karşılıyordu. Bu oran arsenik krizi sonrası Göksu ve Sarıkız kuyuları kapatılınca yüzde 70′lere çıktı. Ancak barajda su bitme yoluna girince tekrar bu iki kuyu devreye alındı. Şu anda Tahtalı’da 3 pompadan sadece biri çalışıyor. Çünkü su neredeyse bitti. Tahtalı’dan normal şartlarda saniyede 6 bin 500 metreküp su vermek mümkünken, biz şu an sadece saniyede 1500 metreküp su veriyoruz” dedi.

Foroğraf: Faruk Ahmet

1- Istanbul’dan geldiyseniz, burada da karsi kavrami vardir. Sasirmayin.

2- Boyoz‘un ne oldugunu hemen ogrenin ve evinize yakin bir boyozcu bulun.

3- Ilk gordugunuz kiza yiyecekmis gibi bakmayin, zira cok var onlardan, alisin.

4- Bu sehirde -ozellikle Istanbul’dan geldiyseniz- insanlar birine carptiklarinda ozur diler, genelde sabahlari ‘gunaydin’, aksamlari ‘iyi aksamlar’, gun genelindeyse ‘iyi gunler’ diyerek guleryuz gosterirler. ‘Tesekkur ederim’ de en cok duyacaginiz kelime gruplarindan biridir.

5- Daha onceden yediginiz adi kumru olan sandviclerin hepsinin dandik oldugunu kabul edin zira izmirdeki kumruyu izmirden baska hicbir yerde yiyemezsiniz.

6- Aldiginiz sandvic yarim ekmek gibi benzeri turu yiyecekleri herkesin ortasinda cekinmeden yiyebilirsiniz kimse size donupte vay kafir demez.

7- Eger bugune kadar kullandiginiz en teknolojik kart akbil ise otobuse binmeden once kentkart kullanmayi mutlaka ogrenin. Koyden indim sehire modu olmasin sonra.

8- Simit yoktur. Gevrek vardir. Cekirdek yoktur. Cigdem vardir.

9- Sakin ola ki, Guzelyali da KSK atkisi, Karsiyaka Carsi’sinda Goztepe atkisi ile dolasmayin.

10- Kordon’da arabanizla dolasirken kolunuzu camdan sarkitmayin. Kiro damgasi yersiniz.

11- Sakin Kemeralti’na arabayla girmeye calismayin. Usenmeden otoparka parasini verin.

12- Tarihi asansor ile yukariya cikip korfez manzarasinin tadini cikarin.

13- Bu sehirde Flaman Protestan Kilisesi dahi vardir. Sasirmayin ve gayri muslimlerle tanismaya calisin.

14- Birilerine adres sormak icin cekinmeyin. Izmir‘de iyi insanlar yasar, onlara sorun. Hatta sizi gideceginiz yere kadar bile birakabilirler.

15- Cay icilip kuslara gevrek atilabilen vapurlara binin ve karsiya gecin.

16- Kemeralti’nda gecirilecek bir gun de ogle ogununu, tarihi Kemeralti Borekcisi’nde su boregi yiyerek ziyafete donusturun. Hemen az ilerisinde bulunan Sefer Usta’nin henuz ulkede nam salmamisken islettigi tarihi, ufacik dukkanda yiyeceginiz kazandibi ile ogununuzu tamamlamayi unutmayin.

17- Kibris Sehitleri Caddesi’nde dolasirken sag sola kucuk sokaklara girin. Eski evleri, ilginc balkonlari gorun.

18- Genelde taksi soforleri bile kibardir. Sasirmayin.

19- Yagissiz ve asiri sicak olmayan bir havada Karsiyaka-Bostanli arasini yuruyun. Bir hafta tatil yapmis gibi hissedersiniz kendinizi.

20- Istanbul’dan geldiyseniz Bostanli ve Bostanci isimlerini karistirmayin.

21- Ege Universitesi’ nde okuyacaksiniz ‘Izmir sicaktir, soguk olmaz’ laflarina kanmayin. Bornova’da oyle soguklar olur ki ilikleriniz donar. Neyse ki uzun surmez.

22- Izmirliler hakkinda soylenenlerden urkmeyin. Kiyi cocuklaridir onlar: Samimi, rahat ve dobra insanlardir. Yasadikca Izmir‘in huzuru siner icinize.

23- Bocek fobiniz varsa cabuk fobinizden kurtulmaya bakin. Cunku, Izmir‘de her tur ve ebatta eklembacakliyi gorme olasiliginiz vardir.

24- Istanbul’ dan gelenler: Izmir‘in gorece kucuklugune burun kivirmayin. Kentin dokusuna, kulturune nufuz etmeye calisin. Kucuk olmadigini goreceksiniz.

25- Mutlaka Bornova Ciceklikoyde piknik yapin. Sabuncubeli mevkiinden Ataturk ile beraber kente yuksekten bakin.

26- Kaliteli mekan bakimindan gozunuz acik olsun. Cunku, Izmir‘li isletmeciler pek reklami sevmezler. Musteriler kendi bulsun isterler.

27- Sokak numaralarini takip ederek aradiginiz yeri bulamayabilirsiniz. Sasirmayin. 206 sokagin hemen paralelindeki sokakta 2510 sokak tabelasi olabilir.

28- Bir vapur dolusu Goztepe ya da KSK taraftarinin o gun mac sonrasi haykirarak iskeleye gelmesine sasirmayin, dahasi korkmayin. Zararlari yoktur. Bazi mekanlara bayrak asarlar. Bir kac duvari boyarlar.

29- Insanlarin yardimseverligine alisin. Otobuste sizin yerinize kentkart basan kisiler karsiliginda verdiginiz parayi kabul etmezse israr etmeyin.

30- Foca denildiginde hangisi diye sormayin. O Eski Foca’dir. Gidin sahilinde gunes batarken birseyler icin.

31- Susuzdedenin yerini soran cocuklardan uzak durun. Muhtemelen yankesicidirler.

32- Teleferik’ e gidin. Sonra Inciralti’na gecin, kir kahvesinde bir cay icin.

33- Urla’ya gidin. Nobel Edebiyat Odullu Yorgo Seferis’in evini, unutulmaz ses Tanju Okan’in evlerini goreceksiniz. Unlu edebiyatcimiz Necati Cumali’nin evi de orada. Urla Iskelede yuruyun.

34- Bazi Izmir Milletvekilleri’ nin Izmir‘li olmadiklarina sasirmayin. Onlarin bir kismi cantaci diye tabir edilen ve genel baskanlarinin atadiklari Izmir‘in yolu nerededir bilmeyen insanlardir. Onlardan bir kismi kentteki diger kentlerin temsilcileri gibi secilirler ve calisirlar. Ornegin Konyalilar, Mardinliler vb. Belediye yatirimlari disinda Ankara’nin pek yatirim yapmamasina sasirmayin.

35- Sokakta yururken bir kuyruk gorurseniz dalin kuyruga. Siz de siraya girin. Lokma dokuluyordur. Yuzsuzluk edin iki tabak isteyin. Cogunlukla yadirganmazsiniz.

36- Izmir‘de Yunan’in nasil denize dokuldugunu merak ediyorsaniz Karsiyaka Iskelesi civarinda ‘Goz goz goz’: Goztepe Iskelesi civarinda ‘Kaf kaf Kaf sin sin sin Kaf sin Kaf’ diye bagirin.

37- Alsancak Sevinc Pastanesi ve Konak’taki YKM taa… Bizans doneminden beri bulusma noktasidir. Buyuk Iskender’in yavuklusuyla burada bulustugu anlatilir.

38- Hisaronunde Cin Ali’nin durumlerini yiyin. Oradan cikip Kizlaragasinda girin. Vitrinleri seyredin.

39- Bornova’da oturacaksaniz aksamlari Kucukpark’ta yapilir piyasa. Haberiniz ola.

40- Topcu’nun yerine gidip cop-sis yiyin.

41- Izmir yazlari hamam gibi olur. Yaninizda sik sik degistirmek icin t-shirt bulundurun. Kisin bir sure cok soguk yapar. Bere, eldiven, atki kullanmayi ihmal etmeyin.

42- Alsancak’ta ve Kordon’da uzun saatler yuruyun. Yorulunca bir yere girip bir seyler icin. Sonra bir daha yuruyun. Iyi gelir.

43- Konak Pier’i bir alisveris merkezinden ziyade bir tarihi eser gibi gezin. En ucuna gidip denizi seyredin.

44- Fuar donemi olmasa bile arada bir Kulturparka gidin. Yesillikler arasinda dolasin. Rahatlarsiniz. Lunaparka gidin. Donmedolaba binin. Bangir bangir muzik esliginde Izmir‘e tepeden bakin.

45- Kent merkezinde arabayla dolasmaya calismayin. Pek cok yere yaya olarak gidebilirsiniz. Park sorunu yasarsiniz.

46- Izmir‘i mumkun oldugunca baska kentlerle kiyaslamayin. Onu kategori disi olarak gormeye calisin.

47- Ucuncu buyuk sehir imkanlari yoktur. Is bulmak sorundur. Universiteyi burada biterenlerin buyukce bir kismi Istanbul’a kacar. Ekonomik olarak gun gectikce kuculmektedir.

48- Metro’da ‘Tren Bornova Yonune Gider’ unutmayin.

49- Ortamda cop tenekesi yoksa, kentkart dolum makbuzu almadan ayrilin. Cunku, melet cebinizde bir yil kalabiliyor.

50- Alsancak Cami’nin onundeki duraktan otobuse binmeyin. Bir durak onceye gidin. Oturarak gidersiniz.

51- Alsancak’ taki caminin adi Hocazadedir. Kimse boyle soylemez. Onun adi Alsancak Camidir. Izmir‘de ne kadar sohretli insan olse orada cenaze namazi kilinir.

52- Eger universite icin Izmir‘e geldiyseniz ve sinif arkadaslarinizdan biri Izmir‘liyse universite hayatiniz harika gecebilir. Cunku, Izmir‘in yerlilerinin en fazla bir saat uzaklikta bir yazligi vardir. Yaz mevsimine dogru 6-7 kisi arabaya dolusulup oraya gidilir. Keyifli anlar gecirilir.

53- Bornova’da ogrenciyseniz Kucukpark’taki unlu mamuller ureten yerler fena degildir. Fiyatlari makuldur. Cok kalabalik olurlar. Bornova kira haricinde cok pahali bir yer degildir.

54- Arkadaslarinizla toplanip yazin Bostanli Iskelesinde basket oynayin.

55- Kentkarti arka cebinize koyun. Otobusu binince poponuzu cihaza surtun. Hem soforden azar isitin. Hem de kicimda cip var havasi yaratin.

56- Ucakla gelecekseniz Gaziemir’den Karsiyaka’ya gelinceye kadar Izmir otogarindan Balikesir’e ulasmis olursunuz.

57- Bornova’da oturuyorsaniz Manisa’ya gitmek Narlidere’ye gitmekden daha kisa surer.

58- Acele etmeyin. Bu sehir acele edenleri sevmez. Dukkanlar gec acilir. Gece gec saatlere kadar acik kalir. Bazi esnaflar ogleden sonra gunun hasilatini yeterli bulup dukkani kapatir bir yerlere icmeye gider.

59- Ankara’dan geldiyseniz sokakta insanlarin devamli gulumseyen yuzlerini yadirgamayin. Acaba dukkanim mi acik diye tedirgin olmayin. Izmir gulen ve gulumseyen insanlarin kentidir. Siz de gulumseyin.

60- Yazin Izmir‘de olacaksaniz balkon evinizin en muteber yeri olacaktir. Cunku, dus aldiktan sonra banyodan cikincaya kadar kurursunuz. Yazin Izmir bosalir. Trafik rahatlar. Cunku, pek cok Izmir‘linin yazliklari vardir. Oralara giderler. Karsiyakalilar Foca civarinda yer edinmislerdir. Digerleri de Cesme, Karaburun, Mordogan, Ozdere, Urkmez, Kusadasi, Seferihisar da yazliklarda yaz aylarini gecirirler.

61- Kosusturmayin, yuruyun.

62- Otobuslerde ve bazi yerlerde ‘Piristina, kalbimizdesin’ yazisini gorunce, Kosova’nin Piristina kenti kastedilmiyordur. Merhum Belediye Baskani Ahmet Piristina sevilen bir baskandi.

63- Insanlar genelde huzurlu araba kullanirlar. Trafikta birbiriyle kavga edenler azdir. Trafikte yanlis yaparsaniz biri ‘birader napiyon’ der. Kaslarini catar, kizacak gibi yapar. Sonra bir gulumsemeyle oradan uzaklasir.

64- Bir kez Karsiyaka macina gidin. Taraftar nasil olurmus gorun. Etkileyici bir manzara yaratirlar. Ozellikle Ataturk Spor Salonunda Karsiyaka-Fenerbahce basket maclarinda muazzam bir atmosfer yaratirlar. Basketbolu iyi bilirler. Istanbul kulupleri gibi basket macina futbol seyircisi gelmez.

65- Izmir bir basketbol kentidir. Cok sayida basketbolsevere rastlarsiniz. Basketbol maclarinda salonlar genelde dolar. Bir basketbolsever iseniz Izmir tercih edilesi bir kenttir. Basketbolun lokomotifi Karsiyakadir.

66- Kadifekale, Ballikuyu taraflarina tek basiniza gitmeyin. Ankaralilar Ulus, Bentderesi ve Ankara Kalesi civarini nasil bilirlerse, Istanbullular Beyoglu’nun arka sokaklarini nasil bilirse buralari da oyle bilsin.

67- Kizinca Izmirlilerin asfalyalari atar, sasirmayin. Asfalya rumca sigorta, guvence demektir. Anlayacagin sigortalari atar.

68- Alsancak limani civarinda bir suru salas yapinin arasinda Arkas Holding binasini gorunce sasirmayin. Fiyakali bir yerdir. Otobusle onunden gecerken otobusunuz yukari katlarinin hizasindan gecer. Yemek vakti ise akvaryumdaki baliklar misali calisanlarini gorursunuz. Sirketin sahibi Lucien Arkas’tir. Denizcilik Odasi Baskani da Geza Dolough’tur. Onlar Turk vatandasi levantenlerdir. Kente damgasini vurmus bir levanten nufus ve levanten kulturu vardir. Izmir Turkiye’nin en buyuk limanlarindan biridir. Bazen kocaman bir turistik gemi yanasir rihtima.

69- Metro ile Ataturk Stadina gidecekseniz Stadyum duraginda inmeyin. Halkapinar duraginda inin. Daha yakin oluyor.

70- Izmirliler misira dari derler.

71- Sicaklarda dekolte kizlara aval aval bakmayin. Sayet bakarsaniz kizlar da size tuhaf tuhaf bakarlar. Izmir‘de cogunlukla yazin ama her mevsim kizlararasi dekolte yarismasi mi var acaba dediginiz olur.

72- Izmir‘de cok sayida Balkan kokenli insanlar yasar. Bazi erkeklerin ve kizlarin cok uzun boylu olmasi sasirtmasin. Ozellikle Camdibi semtinde kendinizi Uskup, Gumulcine, Piristine, Filibe gibi bir kentte hissedebilirsiniz. Kahvelerinde renkli gozlu, uzun boylu, limon gibi sari insanlarin ‘Bre more, Asan Astaneye gitti mi?’ turunden konusmalara sahit olursunuz. Konusmalarinda H arfi yutulur :)

73- Yazin butun gun cayir cayir yanarsiniz. Aksamustu yerel imbat ruzgariyla bir nebze olsun rahatlarsiniz. Ozellikle sahile yakin yerlerde aksamlari esinti eksik olmaz.

74- Adinda bir kent ya da semt adi olmayan nadir kuluplerden biri Altaydir. Az sayidaki taraftari Buyuk Altay derler. Maclarina gitmek zevklidir. Pek taskinlik olmaz. Bazi yasli amcalar bir yandan sohbet edip, mazinin Buyuk Altayini konusurlar bir yandan da tenis maci seyreder gibi maci izlerler. Altay kulubunde bazi gayri muslimler uyedir. Yonetimde seckin insanlar vardir. Alsancak, Kahramanlar gibi seckin muhitler ve limontepe gibi bir kac gecekondu muhitindekiler desteklerler. Bir kac zengin Izmir‘li ailenin destekleriyle ayakta durmaktadir. Eski basbakanlardan Adnan Menderes’in kalecilik yaptigi, Mustafa Denizlinin yetistigi ve Istanbul’a cok sayida oyuncu gondermis bir kuluptur. Ayrica, Fenerbahce eski baskanlarindan Sukru Saracoglu Altay’in da baskanligini yapmistir.

75- Hizla kume dusen Goztepenin, Asansor civarindan baslayip, Uckuyulara kadar uzanan hat boyunca taraftarlari bulunur. Ozellikle Guzelyali, Goztepe semtlerinde yogunlasmislardir. Taraftarlari 1960′li yillarin efsane takimindan bahsederler. Avrupa Kupalarinda ilk yari final oynayalariyla ovunurler. Karsiyaka’dan ve KSK dan nefret ederler. Goz goz goztepe seklinde tezaruhat ederler. 1980 yilinda Dunya’da ilk defa bir ikinci lig macinda seyirci rekoruna Karsiyaka ile birlikte imza atmislar ve 80 bin seyirciyi Ataturk stadina toplamislardir. Istanbul’un uc buyuk takiminin deplasmanda Trabzonla beraber seyirci ustunlugu kuramadigi iki takimdan biridir.

76- Karsiyaka basketbol subesiyle on planda olan bir kuluptur. Yasar Holding hamisidir. Kaf kaf kaf sin sin sin kaf sin kaf tezaruhati yaygindir. Futbol disinda cok sayida bransta faaliyet gosterir. Ornegin yelken. Taraftarlari biz Izmir‘li degil Karsiyakaliyiz derler. 35 ½ plakasi tasirlar. Buna karsin Goztepeliler Tam 35 ve Biz Izmir cocuguyuz ya siz? slogani tasirlar.

77- Altinordu, ozellikle basmane, tilkilik, namazgah gibi Izmir‘in gavur Izmir olarak anildigi yillarda Turklerin yogun oldugu mahallelerde kurulmus ve sevilmistir. Halen basketbol subesi olmasa da basketbol liginin ilk sampiyonu Altinordu’dur.

78- Esrefpasa, Ucyol, Hatay, Yaghaneler semtlerinin kulubu Izmirspordur. Altyapisi ve mulkleriyle kuvvetli olarak bilinir.

76- Bucaspor Buca semtinde kendi yagiyla kavrulan bir kuluptur. Sari kirmizili goztepe, siyah beyazli Altay’dan sonra sari lacivertli Bucaspor Istanbulun uc buyuklerinin Izmir‘deki muadil tamamlayicisi gibidir. Izmir‘de soyadlari kulup adi olan bazi degerli sahsiyetlerin kentidir. Vahap Ozaltay, Sait Altinordu, Fuat Goztepe.

77- Dokuz Eylul Universitesinin bazi bolumleri Ege Universitesi kampusu icindedir. Ege Universitesi Hastanesi Romanyadaki diktator Cavusesku’nun yaptirdigi gorkemli sarayi cagristirir. Cok buyuktur. Icinde kaybolursunuz.

78- Izmirliler kendilerini cagdas, ilerici ve batili olarak gorurler. Turkiye’nin batiya acilan kapisi, batiya donuk yuzu falan denir. Okumus yazmis insani coktur.

79- Bir kismi Gavur Izmir lafindan rahatsiz olur. Bir kismi da dinime kufreden musluman olsa bari deyip, guler gecer umursamaz.

80- Ucuncu buyuk kent olmakla ovunulur. Sonra da super ligde bir takimin olmamasi ucuncu buyuk kente yakisiyor mu diye hayiflanirlar.

81- Izmir‘de cok sayida emekli insan yasar. Pekcogu emekli devlet memuru ve devlet iscisidir. Ozellikle emekli askerler ve ogretmenler yogundur. Konak ve Ucyol istikametinden Bati yonune dogru otobusle giderken duraklarda bekleyen bir yigin emekli yasliya rastlarsiniz. Keza Bornova ve Karsiyaka da emekli cenneti yerlerdir. Ulkede olup bitenlere kendilerine has bir tutuculuk sergilerler. Biz Ataturk’un ve Cumhuriyetin cocuklariyiz derler.

82- Basta Bornova olmak uzere, Alsancak, Karsiyaka ve Buca’da genis bahceli cok sayida levanten koskune rastlarsiniz. Bir kisminin icinde artik insan yasamaz. Bazilarinin icinde yasli gayri muslim vatandaslarimiz yasarlar. Onlar mazinin zengin is adamlari ve Avrupali tarim urunu tacirleridir.

83- Cesmeye gitmeyi ihmal etmeyin. Cesmeye gidip de Cesme kumrusu ve Rumeli pastanesinde sakizli dondurma yemeyi unutmayin. Yakin yerlerinde cok guzel plajlari vardir. Alacatiyi gezin.

84- Universite kampuslerinde stand kurup gezi duzenleyenlerin gezileri hem ucuzdur hem de guzeldir. Katilmaya bakin. Bahar doneminde vizelerden sonra tezgahlarini acmaya baslarlar.

85- Yilbasi biletinizi kemeralti girisindeki sag taraftaki biletciden alin. Neden bilmiyorum.

86- Turkiye’nin en buyuk bolge gazetesi Yeni Asir Izmir‘den cikar. Ulkemizin yasayan en eski gazetesidir. Yuzyilin basinda Selanikte cikmaya baslamistir.

87- Turkiye’de ilk futbol maci Bornova’da papazin bahcesinde iki rum mahallesinin gencleri arasinda oynanmistir. Fakat, Izmir‘e futbolu ingiliz levantenler getirmistir. Yine Turkiye’de ilk atletizm musabakasi da Bornova’da yapilmistir.

88- Turkiye’de ilk demiryolu hatti Izmir‘den baslamis, ilk tren istasyonu Izmir‘e yapilmistir.

89- Izmir bir camiler degil, kiliseler ve havralar kentidir. Kentte eskisi kadar olmasa da bir miktar musevi vatandas yasar. Cogu kemeraltinda esnaf ya da doktor, dis hekimi falandir.

90- En yuksek bina Hilton Otelidir. Kimileri onu Izmir‘in bir organi olarak gorur.

91- Kimileri Guzel Izmir der. Bu sifat burada yasayan rumlar tarafindan konuldugu rivayettir. Kentte en fazla nufusu uzun yillar rumlar olusturmustur. Onlar Izmir i bir kraliceye, Bornova yi da bu kralicenin tacina benzetirlermis. Bu yuzden Guzel dedikleri anlatilir. Dogruysa.

92- Firsat bulursaniz yakindaki Izmir koylerine gidin. Koylulerle sohbet edip Ege sivesini dinleyin. Gelivedim, gidivedim, nediyon usen (Ne yapiyorsun Huseyin) gibi cumleleri duyun. Selcuk ilcesinin Sirince koyune gidin. Sarapevlerini ziyaret edin. Gozleme yiyin.

93- Eski itfaiye binasi Ahmet Piristina kent muzesine donusturuldu. Gidip gezin. Bina arkasindaki lokantadan Izmir yemeklerini uygun fiyata yiyebilirsiniz.

94- Kentte cok sayida Girit mubadili aile yasar. Izmir pazarlarinda envayi turlu otun satildigini gorursunuz. Giritlinin gectigi yerde ot bitmez lafini duyarsiniz. Onlar otlardan birbirinden ilginc, lezzetli ve dahasi saglikli yemekler yaparlar. Ahh ahh… Sade suya tirit, elden gitti Girit.

95- Izmir kofteler diyaridir. Tire, Odemis, Kosova kofteleri meshurdur. Kemeraltindaki esnaf lokantalarinda Izmir kofte ve kokorec yiyin.

96- Hakiki Koc ve Pamukkale firmalarinin merkezleri Izmir‘dedir. Otogar Bornova’dadir.

97- Uzun yillar Turkiye’nin en buyuk stadi unvanini elinde bulunduran Ataturk Stadi Izmir‘dedir. Izmir cok sayida uluslararasi spor organizasyonuna evsahipligi yapmistir.

98- Izmir fuarlar kentidir. Kulturparkta yil boyunca pek cok sektorun fuari yapilir. Ama en gorkemlisi ve buyugu Agustos ayinin son haftasi baslayip eylul ayinin ikinci haftasina kadar suren Izmir fuaridir. Ilk gun ucretsiz olur. Sadece Izmirliler degil, cevre il ve ilcelerden de cok sayida ziyaretci gelir. Otomotiv standlari ile ikram ve hediye dagitan standlar yogun ilgi gorur.

99- Inciraltinda Ozdilek alisveris merkezinin orada bir savas gemisi ve denizalti, muze olarak hizmet vermektedir. Merakliysaniz gidip belese gezebilirsiniz.

100- Ankara’dan gelenler icin Cankaya burada bir alisveris ve is merkezidir. Unutmayin.

serkan urhan‘ın blog sayfasından yürütülmüştür :)
Ciddiyim!
pis hırsız Melek

Eski ve Yeni Foça gezileri ile açmış olduğum yaz sezonunu bir tam günlük Şirince turu ile devam ettirdim. Şirince ile ilgili daha önceleri birkaç yazı yazmış olduğum için tekrara düşmek istemiyorum. O nedenle direkt gezi notlarına geçeceğim.

Foça’dan İzmir’e dönüş yolunda, ertesi gün için planladığımız Şirince gezisine sabahleyin başladık. Hava yine oldukça güzel ve yürek ferahlatıcıydı.

Aylar önce kaleme aldığım “Otobanlar, Beach Club’lar ve Beş Yıldızlılar” başlıklı yazımda* da belirttiğim nedenlerimden dolayı otobandan gitmeyi aklımın ucundan dahi geçirmeden Karabağlar, Gaziemir, Ayrancılar, Torbalı istikametinden Selçuk’a ulaştım. Selçuk şehir merkezine girer girmez hemen sola dönen yoldan Şirince Köyü istikametine saptım. Buradan sonraki mesafem tam sekiz kilometre idi.

Şirince yolu oldukça virajlı ve dik bir parkur. Müthiş doğal manzaralarla bezeli. Yol üzerindeki binlerce ağaçlık zeytinlikler, birkaç zeytinyağı fabrikası ve üzüm bağları bölgeye ilk defa gelenlere bile çok net mesajlar vermekte.

Tıpkı Foça’da olduğu Şirince de, benim gördüğüm en kalabalık gününü yaşıyor. Köy meydanını geçtikten sonra ki otoparkta yer bulabilmek için bir arabanın oradan çıkmasını beklemek zorunda kalıyoruz.

Meydandaki mütevazı Atatürk büstüne, 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı nedeniyle konulmuş olan son derece yalın iki adet çelenk çok hoş bir manzara olarak gözlerime takılıyor. Ve tabi ki meydanda bayram konseri veren, iki zurna ve bir davuldan oluşan müzisyen ekibin insanın içine işleyen müthiş Ege ezgileri. Hemen oracıkta iki tane zeybek figürü yapmamak için kendimi zor tutuyorum. Harmandalı’na geçmesinler diye dua ediyorum, yoksa tutamam kendimi, diz vurmak toprağa ibadet olur bana.

Karnımız müthiş aç olduğu ve yol boyunca kabak çiçeği dolmalarının, otlu peynir gözlemelerinin ve pastırmalı kuru fasulyenin hayalini kurarak gelmiş bulunduğumuz için ilk iş olarak yemek konusunu halletmek istiyoruz.

Şirince’nin tarihi Rum kilisesinin hemen bir alt sokağında bulunan ve müdavimi olduğumuz “Şirince Ocakbaşı Restoran”a kapağı atıyoruz. Tüm Şirince’yi, o güzelim kendine özgü mimari dokusu ile yamaçları bezemiş Şirince evlerini, eski Rum köyünü çepeçevre saran yemyeşil tepeleri, neredeyse tek perspektifte görebildiğimiz taraçadaki masamıza kuruluyoruz.

Siparişlerimizi almaya gelen güleryüzlü garsonumuza hep bir ağızdan kabak çiçeği dolması sipariş ediyoruz ama maalesef mevsimi olmadığı için dolmalar içimizde kalıyor bir sükut-u hayal olarak. Otlu peynirli incecik gözlemelerimiz, kuru fasulyemiz, çökelekli uzun yeşil biber dolmamız ve köy ekmeğimiz her zaman ki kalite ve lezzetinde yine. Afiyetle yediğimiz yemek ve üzerine ikram edilen tavşan kanı çaylardan sonra, şimdi de Şirince sokaklarını içmeye çıkıyoruz kana kana.

Restoranın dış bahçe kapısında, garsonlardan birine, Nişanyan’ların evini soran ve ellerinde not defterleri ve kameralar bulunan iki genç bayan dikkatimi çekiyor. Bir gezi dergisi çalışanı ya da üniversite öğrencileri muhtemelen. Malumunuz veçhiyle, Şirince’nin, son dönemde adının daha bir sıkça duyulmasında ve yerli ve yabancı turistik hacmini katlayarak artırmasında Müjde-Sevan Nişanyan çiftinin büyük katkıları var. Çiftin her sene güncelleyerek yeni baskıları ile yayınladıkları “Küçük Oteller Rehber Kitabı”nı sanırım gezi meraklıları içinde bilmeyen yok gibidir.

Restoranın bulunduğu sokağın hemen üzerindeki tarihi Kilise’ye çıkıyoruz, Şirince’nin o müthiş dik ve dar yollarından. Kısa yol üzerinde, el emekleri ve göz nurlarını satan çakır gözlü yaşlı köylü kadınlarının içinde, adının “Giritli Teyze” olduğunu söyleyen oldukça yaşlı bir bayan kır çiçeklerinden ördüğü bir tacı başımıza takıyor ve nazara karşı bir şeyler mırıldanıp başımıza, yüzümüze ve göğsümüze ellerini sürüyor. Bu arada derinden bir geğirme operasyonu da yapıyor. Nazar çıktı. Bedeli ise gönlünden ne koparsa. “Giritli Teyze” gönlünüzden ne koptuğuna bakmakta çok seri davranıyor, bu da gözümden kaçmış değil bu arada.

Şirince sokaklarındaki esnafın ve köylülerin açtıkları tezgahların sayısındaki anormal artışı hissetmemenin imkanı yok. Geziyoruz her birini. Hediyelik eşya satanlar, zeytin ve zeytin ürünleri, üzüm ve şaraplar, envai çeşit ev yapımı meyveli şarap satıcıları ve daha neler neler.

Şirince firması olan Artemis Şarapçılık’ın satış merkezinde üç çeşit meyveli şaraba tadım yapıyorum. Üç şarabı da aynı kadehte tadıma sunan görevliye sesimi çıkarmıyorum. Resmen bir degüstasyon ve gastronomi faciası. Kim bilir belki de biliyorlar durumu ama gelenler nasıl olsa bilmez diye düşünüyorlar. Bu hafta sonu İzmir Kültürpark’ta düzenlenen “Vinolive” şarap ve zeytinyağı fuarına katılıp-katılmayacaklarını soruyorum, henüz belli olmadığını söylüyor görevli beyefendi. Geçen sene vardılar, hatırlıyorum.

Nar şarabı, ahududu şarabı ve böğürtlen şarabını tadıyorum. Her biri de farklı ısı derecelerinde önüme konuyor. Bu iptidai şartlarda yaptığım tadım neticesinde böğürtlen şarabı diğer ikisinin önüne geçiyor ve bir şişe satın alıyorum. Maalesef ki akşam evde, eşim buzdolabından bir şeyler alırken şişeyi yanlışlıkla yere düşürdü ve sen yoluna, ben yoluma durumu söz konusu oldu. Mutfaktaki aromatik havayı ise iki gün tenefüs ettim.

Artık Şirince’de çok da fazla yapacak bir şey kalmıyor ve dönüşe geçiyorum. Altınyol girişindeki rampayı aşar aşmaz ve Kordelya’ya, nazlı maviliğine nazar etmemizle birlikte maaile “Karşıyakaaa” diye çığlıklar atmayı arabada, ihmal etmiyoruz tabi ki her zaman olduğu gibi. Geleneksel ritüelimiz ne de olsa.

Hızımızı alamamış olmalıyız ki eve gitmeden, Karşıyaka-Bostanlı yalısında, denize karşı, bagajdan katlanır
şezlongları çıkarıp, yemyeşil çimlerin üzerinde açıyor, ayakları denize, sinemizi imbata verip son stres taneciklerini de deşarj ediyoruz.

Ve bir kere daha şükrederek bu cennet vatanın, bu cennet köşesinde yaşamaktan dolayı…