Bazen…

Mutluluğu bulmak için aramak;

Morali yaratmak için uğraşmak;

Sevinmek için bir şeyi beklemek gerekmez.

Yine bazen…

Önüne gelmiştir, elindedir; görmemişsindir.

Belki görmüş, anlamamışsındır.

Belki de değerini bilmemişsindir.

Belki de inancın, güvenin yoktur, benimsememişsindir.

O, seni bekler; biraz ilgini, biraz sevgini, inanmanı, kazanmanı, gülmeni ve güldürmeni.

* * *

İzmir’in önünde böylesi güzellik var.

Ekonominin belini düzeltemediği, yatırımın durduğu, işsizliğin artığı, yasama-yürütme-yargıya güvenin azaldığı bir dönümde…

Şehir olarak sevinci, morali, mutluluğu yaratabiliriz.

Üstelik önümüze bin bir emekle gelmiş hazır nimet…

* * *

Göztepe bir üst lige çıktı; kutlarız.

Bornova Belediyespor basketbolda mucize yarattı, yokluktan şampiyonluk çıkardı.

Basketbol 1. lig’e yükseldi, kutlamayı candan sunarız.

Geriye kaldı; Altay ve Karşıyaka.

Bir yıl boyunca uğraştılar, didindiler.

Şampiyonluğun eşiğinde, kapı koluna ulaştılar.

Girecekler, alacaklar ama…

Güç, destek beklerler.

Tribün, camia yetmez şehirlinin arkasından olmasını isterler.

Bu verilecek ki, futbolcular hırslanacak, zafere koşacaklar.

* * *

Süper Lig’e yükselme grubunda iki takım daha var.

Kasımpaşa’ya Başbakan el vermiş.

Boluspor için kent seferberliği ilan edilmiş.

Mutlu sona en yakın ise Karşıyaka ve Altay.

Eldeki servet, önümüze gelen fırsat.

Verelim her beraber desteği…

Alalım şampiyonluğu, yaşayalım mutluluğu…

Prof. Dr. Ahmet Mete Işıkara.

Önce hakkını teslim edelim.

Jeofizik mühendisi, eğitimci. Depremlerin önceden belirlenmesi, deprem konusunda çalışmalarıyla tanınıyor.

Kandilli Rasathanesi eski müdürü.

Kamuoyunda isminin duyulması korkunç 1999 depremiyle başladı, takibi her sallantıda ‘resmi uzman’ olarak yayıldı.

Her deprem sonrası, aynı gün veya gece tüm TV’lerde konuşarak kendi alanında rekor kırdı.

* * *

Tanındıkça çalışma alanları genişledi.

İl, ilçe okullarını gezerek, ‘deprem dede’ tanımlamasıyla seminerler verdi.

Magazin basını, ‘en seksi erkek’ seçti.

Camilerde, cemaate ‘namaz sırasında deprem olursa…’ tatbikatları yaptırdı.

Reklam filminde oynadı.

2002’de ANAP İstanbul milletvekili adayı,

2009’da AKP Bakırköy belediye meclis adayı oldu.

Şimdi, Kızılay’ın başdanışmanı, Afete Hazırlık ve Deprem Eğitimi Derneği (AHDER) Başkanı.

* * *

Hemen her ay bir ilde, bir sebeple kürsüye çıkıyor..

2009’daki konusu hep aynı;

Şubat’ta Adıyaman’da, Nisan’da Erzincan’da, Mayıs’ta Tekirdağ’da…

Sözleri nakarat gibi…’Deprem her gün biraz daha yaklaşıyor’.

Gerekçesi; 1 Mayıs 2003’den bu yana 6 ve 6 üstü deprem olmamış. Olması lazımmış.

Verdiği tarih; 2010-2014 arası.

Bölge belli olmamakla birlikte, Türkiye…

Oysa daha önce İznik demiş. Hatay’da 7 ve 7 üstü deprem olacağını da söylemiş.

O kadar çok görüşleri var ki…

Kişiliği ve yorumlarına ilişkin bilgisayar arama motorunda 120 bin kez ismi geçiyor.

* * *

Deprem dede Işıkara, belli ki bundan sonra da devam edecek.

Ama… Ne yapılması, neler yapmamız gerektiğini işaret etmiyor.

Her ay bu demeçleri ile gazete ve TV’lerde mutlaka yer alıyor da…

Afetle onbinlerce insanını kaybeden milletin yüreği, beyni, ruhunda yarattığı depremi kestiremiyor.

Bilge adamımız, akil hocamız, uzağı gören ilim insanımız… Söyler misiniz?

Bu yıl rahat olayım da!

2010-2014 arası ne yapayım, nerelere gideyim?

Bir laf, bir kıvılcım gibi yetti.

Yola saçılan benzinin tutuşması gibi her tarafı toplumsal alev sardı.

Önce Iğdır, sonra Şanlıurfa.

Sırasıyla; Hatay, Osmaniye, Gaziantep, Adana, Kayseri derken…

Karadeniz’e kadar uzandı. Trabzon ve Samsun’u sarstı.

“Anneler günü nedeniyle para dağıtılıyor”

T.C kimlik numarası 4 ile bitene 400, 6 ile bitene 600 TL.

Nişanlısı, evlisi, bekârı, dulu sokaklara döküldü.

Ziraat Bankası şubeleri önünde kuyruk, büyük kalabalık oluştu.

* * *

Olacağı da buydu.

Nohut, bulgurla başlayıp, beyaz eşya ile devam eden;

Yetmedi, nakdi yardımlara dönüşen furya, şimdi dedikodularla ülkeyi karıştırdı.

Kadınlarımıza laf anlatılamayınca, banka ve nüfus müdürlükleri kapıya yazı astı:

“Herhangi bir ödememiz yoktur”

* * *

Kim dinler?

Biri çıktı; ‘saklıyorlar, yakınlarına veriyorlar’ yalanını üretti.

Bu kez oturma eylemleri başladı.

Telefonlar şehirden ilçelere, kasabadan köylere ulaştı.

Herkes anneler günü armağanı sözde paranın peşine düştü.

Bekleyiş sürüyor, pazar gününe kadar neler yaşarız meçhul.

* * *

Yoksulluk, parasızlık, işsizlik ve çaresizliğin yarattığı tablo.

Belki bir muzip

Belki bir meczup

Belki de gerçek bir kışkırtıcı…

Her kim ise başarılı oldu.

Beklentisizlik çölünde, umut vahası yarattı.

Milleti, devletle karşı karşıya getirdi.

Devlet, ‘yok böyle bir şey’ dedikçe, insanımızın öfkesini artırdı.

Kimse de sormadı; “neden 4 ile 6” diye…

* * *

İnşallah kavgasız, kazasız, belasız geçer, biter.

Olay kapanmazsa fena.

Önümüzdeki ay ‘babalar günü ‘ var.

Yine biri çıkar;

‘Sürücü belge numarası 3 ile 5 bitene araba verilecek” derse ne yaparız?

Al sana bir cümbüş daha…

Erdal İZGİ

Önce ağaçları kes, sonra köklerini çıkar.

Gece temeli at, sabahına kolonları çık, duvarları ör…

Hafta sonu hava güzelse; ikinci kata başla.

Konutlar böyle artıyor. Önce bir-iki derken sonrası yüzleri buluyor.

İzmir’in Gaziemir İlçesi Sarnıç bölgesinde orman alanları gidiyor, mahalleler oluşuyor.

Peki, yetkililerimiz ne diyor?

* * *

Yeni Belediye Başkanı Halil İbrahim Şenol;

‘ Bölgenin büyük bölümü orman içinde kalıyor. Yeni çıkan orman yasası kapsamında’

‘ Burada yapacağımız hiçbir şey yok’

‘ Seçimden önce 700 bina hakkında işlem yapılmış, seçim diye bekletilmiş’

‘ Kucağımda buldum, savcılığa bildiriyoruz. Yasal süre neyse onu takip ediyoruz’

* * *

Görevi devreden eski Belediye Başkanı İsmail Acar:

‘ Hepsine işlem yaptım’

‘ Seçimler yaklaştıkça çaresiz kaldım’

‘ Valilik konuya el atmalıydı’

‘ Tespiti yapmak, savcılıkta geçen zaman derken inşaatlar bitiverdi’

‘ Vatandaş bunları bildiği için hızlı çalışıyor, kat kurallarına bile uymuyor’

* * *

İktidar partisi İzmir Milletvekili Nükhet Hotar Göksel :

‘ Orman yasası çıktı ama yönetmelikleri yok’

‘ Yerel yönetimler durumu iyi takip etmelidir’

‘ Vatandaş yararına ne gerekiyorsa yapılmalı’

* * *

Ana Muhalefet Partisi İzmir Milletvekili Ahmet Ersin:

‘ Sorun çok büyük’

‘ Yerleşim yerlerinin büyük bölümü orman içinde’

‘ Adaletsizlik var, siyasi davranılmaması lazım’

* * *

Talanın sebebi; 13 Şubat 2009’da Köşk’ten onayı çıkan ve 2B olarak bilinen yasa.

2B derken, ‘başla ve bitir’ değil. Orman vasfını yitiren alanların hazineye devrini ve oradan da fiili durumlarına göre satışını içeren yasa.

Sahiden tam orman yasası…

1000’lik, 5000’lik, çevre planı, İzmir’in baraj koruma havzası neymiş, kiminmiş…

Önemli değil.

Düzen böyle olunca…

İşini bilen, bitiren zeki.

Ağzını açan, yapmayan enayi.

Erdal İZGİ

Ne işe yarar diye düşünürüz.

Hatırlama amaçlı not, bazen karalamak için ararız.

Sınavda; çoğu zaman bilgisizliğimizden, nadiren de protesto için veririz, tabii sıfırı çekeriz.

İmzalayarak uzattığımızda; karşımızdakine güveni sergiler, kefili oluruz.

Boş kâğıt…

Adı üzerinde boş, işe yaramayan, yok sayılan.

Gel gör ki; bizim gibi gariplik ve komiklikler ülkesinde boş kâğıt neler yapıyor.

* * *

Çanakkale’nin Bayramiç ilçesi Saraycık köyü.

29 Mart muhtarlık seçimi yapılıyor.

İki aday var. Biri; mevcut muhtar Hüseyin Aslan, diğeri ezeli rakibi İsmail Çakır.

83 kişi oy kullanır. 35 oy Hüseyin Aslan, 45 oy İsmail Çakır alır. Üç tanesi boş çıkar.

Kaybeden Aslan, ilçe seçim kuruluna itiraz eder, gerekçesi;

“Çakır’ın ve azalarının adı birleşik oy pusulasına yazıldı, geçersizdir”

Kurul, sandıkları açar; kazanan Çakır ve aza isimlerinin pusulaya yazıldığını tespit eder.

43 oy iptal edilir.

Boş kâğıda adı yazılı iki oy geçerli sayılır.

Ve yine bu incelemede…

Hüseyin Aslan’ın isminin de çizgili kâğıda yazıldığı görülür.

Seçim kanununa göre çizgi işaret sayıldığı için 34 oyu geçersiz sayılır.

Boş kâğıda yazılı bir oy kabul edilir.

* * *

İki oy alan Çakır, bir oy sahibi Aslan’ı geçer ve yeni muhtar ilan edilir.

Boş kâğıda yazılan oyla…

Aslan, Yüksek Seçim Kurulu’na başvurur ama incelemeye gerek görülmez.

Boş kâğıda Aslan’ın ismini yazan seçmen;

“ Akşamdan hazırladım. Unutmayayım diye… Onu attım”

Yine boş kâğıda Çakır’ın ismini yazan iki kişi;

“Yazacak bir şey yoktu, boş kâğıt bulduk” der.

Şimdi köyde muhtar seçilmiş, ancak iptal nedeniyle azalar yoktur.

İlçe Seçim Kurulu, 7 Haziran’da aza seçimi yapmaya karar verir.

Trajikomik seçimin galibi İsmail Çakır “ Geçen seçimde ben 1 oyla kaybetmiştim. Şimdi 1 oyla kazandım” dediği sevincini köyde davetle kutlar.

* * *

Hangi ülkede, hangi seçim sisteminde böyle bir olay yaşanır?

Boş kâğıtla alınan seçim.

Boş kâğıdın yarattığı zafer.

Hoş olan; boşun yararını görmek…

Gerisi yine boş.

Erdal İZGİ

İzmir Büyükşehir Belediyesi 2009-2014 dönemi projelerini bir kitapta toplamış.

17 kategoride 80 bölüm.

66’sı kent genelini kapsıyor.

71 tanesini BŞB tümüyle kendi üslenmiş.

Kalanlar ilçelere göre sivil toplum örgütleri, üniversiteler ve meslek odalarıyla gerçekleştirilecek.

Projelerin açıklamaları ise gönlü okşayan, göze hoş gelen, her kesimi doyuracak nitelikte.

38 sayfalık yayında, hemen her konuya el atılmış.

Kentsel dönüşümden, sosyal yardımlara;

Kültür- sanat’tan, yeşil alanlara…

* * *

Parti amblemiyle basılı yayında, projeler tarihlendirilmemiş.

Sadece Üçyol- Üçkuyular, Ege Üniversitesi-Evka 3 metro hatları;

Aliağa-Menderes hafif raylı sistem için tarih verilmiş.

2009’da tamamlanacak!

Yeni hatlar takiben yapılacak.

* * *

Projelendirme; Devlet Planlama Teşkilatı (DPT) çalışma programı kalıbında.

Ancak burada bir önemli eksiklik var…

Tahmini yatırım bütçesi ve harcama kalemleri gösterilmemiş.

Hangi projeye ne kadar düşünüldü, öngörüldü rakam yok.

Geçmişte rakamlar verilir, inanç ve güven artırılırdı.

Üç aşağı, beş yukarı belediye bütçesinden yatırım oranı da belirlenirdi.

Belki, bu konuda bağlayıcı olunmaktan kaçınıldı.

Belki gerek görülmedi.

Belki de gözden kaçtı!

* * *

Önümüzdeki beş yıllık dönemi kapsayan yatırım-yardım-hizmet projeleri bu şekliyle kenti ve kentliyi doyurur.

İyi çalışılır; aksama, engelleme, tökezleme olmazsa…

İnşallah olumsuzluklar yaşanmaz; hizmeti veren ve alan da mutlu olur.

Bu tablo içinde…

İzmirliler olarak yakışanı yaparız.

Alkışlarız…

Erdal İZGİ

Sahiden tadı kaçmış.

Tadı kaçıran ölçüsüzlük, IMF’nin dikkatini çekmiş.

Türk ekonomisine kredi verecek Uluslararası Para Fonu emretmiş:

“Borçlu belediyelere kaynak aktarırken eğlence ve lüks tüketime gidilmesin, garanti isterim”

Yani, diyor ki;

Kriz, işsizlik, yokluk döneminde şenlik, festival, konserleri bırakın.

Lay lay lom yerine…

İhtiyaçları karşılayın, delikleri kapatın.

* * *

Hazine Müsteşarlığı’nın kaydına göre;

2009 itibariyle belediyelerin borcu 14 milyar 73 milyon TL.

6 milyar 708 milyon TL’nin vadesi çoktan geçmiş.

Borç ödemeleri tıkanmış, buna rağmen hala isteniyor.

Belediye ve mahalli İdareler Sendikası’nın tespiti;

Geçen yıl 5 binin üzerinde festival, şenlik, konser yapılmış.

Harcanan para 3,8 milyar TL.

Sazlar çalınmış, davetler verilmiş, yerli-yabancı misafirler ağırlanmış.

Sonra da hepsi halka hizmet olarak yazılmış.

* * *

Festivallerden bazıları:

Hemşeriler Festivali /Beykoz

Koyun Kırpma Festivali /Şırnak

Güreş Festivali /Hatay

Güveç Festivali/ Beypazarı

İnek Festivali / Beylikova

Altın Koç Festivali/ Reşadiye

Buğday Hasat Festivali/ Bala

Sarımsak Festivali /Taşköprü

Pirinç Festivali / Tosya

Turşu Festivali / Çubuk

Çiğköfte Festivali / Şanlıurfa

Kiraz Güzeli Festivali /Sultandağı.

Kavun, karpuz, ayva, yoğurt akla ne gelirse bunları takip ediyor.

* * *

Harcanan rakamlar da parmak ısırtıyor.

Aliağa Barış ve Hoşgörü festivali’ne1 milyon 250 bin TL

Ereğli Festivali 1,4 milyon TL.

Mersin Festivali 3 milyon TL.

Hani…

Farede deliğinden geçemez, kuyruğuna su kabağı bağlarmış ya…

O hesap.

* * *

Biz; demokratik, laik, insan haklarına saygılı ülkeyiz.

Millet olarak da özgürlüklere alışığız.

Elin kuruluşu, zaten sevmediğimiz IMF’mi bizi engelleyecek?

İnandığımız yönde yürür, gerekirse zincirleri kırar, taşarız.

Sonra oturur, ağlarız.

O başka…

Yeter ki namımız yürüsün!

Erdal İZGİ

Kökeni cehalet, sefalet, rezalete dayanan olayları yaşadıkça düşünceler de kirleniyor.

Ortaçağ Yunanlı âlimlerin koyduğu tespitle; (paranous) yani akıl kaçması, delilik oluşuyor.

Her gün değişen gündem içinde, güzellikleri akıl dolu işleri, alkışlanacak hizmetleri bile unutuyoruz.

Çamlıca’daki tünel en çarpıcı örneği.

* * *

İstanbul Şile otoyolu üzerinde 50 metrelik tünel bulununca devlet-millet ayağa kalktı.

Jandarma, bölgeyi çevirdi.

Polis, parmak izi peşine düştü.

Milli İstihbarat, çevre halkını takibe aldı.

Belediye, kanal görüntüleme robotlarını taşıdı.

Medya canlı yayın araçlarını yerleştirildi.

Üç gün üç gece konuşuldu, yazıldı.

“Sır tünel… Suikast tüneli… Gizemli tünel…”

Olay, bölgedeki hastaneyi açacak Başbakan’ı öldürme amaçlı senaryoya kadar dayandırıldı.

* * *

Mahallenin yaşlısı ortaya çıkıp;

‘Osmanlının su galerisidir. Başka bir şey değil !’ demese…

Belki DSİ’den, TCDD’ye kadar devletin ne kadar kurumu varsa karışacak, el atacaktı.

Bu gerçekle kepçe-dozer tünelin üzerini kapayınca, bir toplumsal paranoya ortadan kalktı.

Yani Yunanlıların paranous dediği akıl kaçıklığının ahalimizi kapsayanı…

* * *

Kapatıp, üzerini ezdiğimiz o tünel var ya…

Yaklaşık 560 yıl önce yapılmış.

Osmanlı fetihle birlikte kentin su ihtiyacını karşılamak için yamaçlara galeriler açmış.

Dört bir yana kilometrelerce inşa edilmiş,

Toplanan suları buradan geçirip çeşmelere taşımış.

Pompalama-terfi işlemi o dönemde mümkün olmadığından yerçekiminden yararlanılmış.

Galerilere hassas eğim verilerek tek bir taş yosun tutmamış.

Su çarptıkça arınmış, temizlenmiş;

İstanbul böylece çeşmeler şehri olarak ünlenmiş.

* * *

Çamlıca tünel hikâyesi böyle…

Başka tünellerde buluşmak dileğiyle…

Erdal İZGİ

Söylentisi içimizi daralttı.

Etkileri canımızı yaktı.

Kepenkleri indirdi, işsizleri çoğalttı.

Ne ağız tadı kaldı, ne toplumsal keyif.

Duracağı, biteceği zaman belli değil.

Şimdi ise belalısı geliyor.

* * *

Kriz, kamuya giriyor.

Kamuda başta belediyeleri vuracak.

Yatırımlar duracak, borçlar ödenmeyecek.

Belki de en tehlikesi personel maaşları tehlikeye girecek.

Bütçesini göremeyen, bilmeyen varsa; hesabı-kalemi şimdiden ele almalı, acil kriz planları yapmalı.

* * *

Çünkü…

Kamu harcamalarının kaynağı, ülkede toplanan vergilerdir.

Kurumlar, gelirler, Katma değer, özel tüketim vergisi başta gelenleridir.

Kriz sanayiyi, tesisleri, esnafı vurduğu için bunların hepsi azaldı.

Azaldı demek az tepe taklak geldi.

Vergisini ödeyemeyenler binleri buldu, alış-veriş olmadığı için ÖTV, KDV dibe vurdu.

* * *

Bu vergilerden iller Bankası payı alan belediyeler, bu nedenle yakında bunalacak.

Belediyeler nüfus başına ödenen pay, Mayıs-Haziran-Temmuz gittikçe azalacak

Azaldıkça bütçeler daralacak.

Bugün uçuşan vaatler, unutulacak; raflara kalkacak.

Krizin bu katmerlisi, kamuyla birlikte yine piyasayı karartacak.

* * *

Bu nedenle;

Hayallerle uçmak yerine, ‘ayak-yorgan’ meselesine kafa yoralım.

Sonrasında diz dövmek, ağıt yakmak gideni getirmiyor.

Erdal İZGİ

Duyguların en kontrolsüzü, en negatifidir.

Kişi benliğinde yapıcılığı az görülmüştür.

Genelde yıkıcı ve dili, belleği değiştiricidir.

İçinize biri laf taşır girer, bazen bir hareketle beyninize kazınır.

Her olumsuz senaryonun değişmez unsurudur. Yalanla bütünleştiğinde inanılmaz beslenir ve büyür.

Kaçtıkça kovalar, korktukça azar.

Korku, en üst noktaya taşındığında kişiye düşünmediğini söyletir, inanmadığını yaptırır.

* * *

Korku kişiyi değil, mahalleliyi, kitleleri bile etkiler.

Bir haneye girmişse, gerektiğinde çatıdan çatıya atlar.

Bazen kapıdan, bazen bacadan girer.

Bu andan itibaren nedeni, nereden geldiği sorulmaz.

Gerekçesinin araştırılmasından bile korkulur.

Dalga dalga hâkimiyeti, belki sonra oluşacak pişmanlıkları yaratır.

Ama yararı yoktur.

Ecele olduğu gibi…

* * *

Korku ile yaşayan insan gibi, korkular yaratılan toplumun düzeni de değişir.

“Öyle mi, böyle mi” ikilemi bitmez.

Öyle de yapsa korkar, böyle de yapsa korkar…

Tek çaresi vardır; üzerine gitmek.

Ne kadar hızlı, kararlı gidilirse o kadar iyi sonuç alınır.

Bu kez korku sizden korkar..

Benliklerden kopar, mahalleden, köyden kaçar

* * *

Önemli olan bunu becerebilmektir.

“Korkum yok, korkmuyorum” diyebilmektir.

Yaşamın biçimi, konularını korku ana temalı kurarsak; tercih ve seçimleri de buna göre yaparız.

Zamanla yanlışları gördüğümüz de, neden böyle yapıldığını düşünürüz.

Korkunun yerini mahcubiyet, belki de utanç alır.

İşte o zaman farklı bir korku başlar.

‘Bizim irademiz nerede?’ diye…

Erdal İZGİ

Vermişler gazı, sandıktan çıkıp başkan olacağına inandırmışlar.

Üç-beş kuruş kefen parasının üstüne evi satmış.

Resimler, bayraklar bastırmış.

Geleni ağırlamış, gidenin elini doldurmuş.

Meydanda 10 bine yakın insanı toplayınca;

“Bitti bu iş…” çığlıkları atmış.

* * *

Bingöl’ün Bağımsız Belediye Başkan Adayı Zeki Börükoçin.

Altı çocuk babası, Bağ-kur emeklisi.

Seçim sabahı düşmüş yollara.

Genç-yaşlı, kadın-erkek kimi yakaladıysa, bir daha hatırlatmış.

“Aman şaşırma, mührü en sona vuracan!”

Kendi deyimiyle akşamı zor etmiş.

Zarflar açılsın, sayılsın, dosta-düşmana ilan edilsin…

“ En çok oyu alan Zeki Börükoçin Başkan…”

* * *

Evde belli ama çarşıda tutmayan hesap, politikada hiç tutar mı?

Zarflar açıldıkça, o parti, bu parti…

‘Seninleyiz’ dediği seçim kurmayları ortalarda yok.

Kimin cebini arasa, hepsi ‘kapsama alanı’ dışında…

İçine bir kurt düşmüş ama yine de moral bozmamış.

* * *

Sandıklardan Zeki Amca’ya çıkan sadece 76 ‘evet’.

Meydandaki en az 10 bin kişi yerine sadece 76 kişi.

* * *

Zeki Börükoçin gazetelerde birinci sayfada, TV’lerde ana haberlerde.

“Yazıklar olsun. Allah sizin gibi lokmacıları ıslah etsin” diye bağırıyor.

Evin gittiğine, paranın bittiğine değil de…

Aldatıldığına, kandırıldığına yanıyor.

Politikada vefanın olmadığını haykırıyor.

* * *

65 yıl yaşamış, politikayı tanıyamamış.

65 değil 650 yıl yaşasa yine çözemez.

İnat ederse de…

Ayağındaki pabuç, sırtındaki ceket de yetmez…

Erdal İZGİ

Türk Telekom Genel Müdürü Paul Doany, Capital dergisine anlatıyor:

“2008 yılını 10 milyar TL’nin üzerinde gelirle kapadık”

Kazancı ise 1 milyar 716 milyon TL olarak açıklıyor.

Şirketin döviz açığı nedeniyle yüzde 31 düşüş yaşanmış.

Tahminler tutsaymış rakam 2,5 milyar TL olacakmış.

TT Genel Müdürü, 2009’da net kazancın yüzde 10 artacağını da söylüyor, ekliyor:

“ Makedonya, Bulgaristan, Kosova, Kazakistan, Kırgızistan’a gideceğiz”

Nereden hareketle?

Türkiye’den… Türk Telekom adıyla.

* * *

‘Alo’ dediğimiz Telekom, 2005’de satıldı.

Ekonomik deyimle özelleştirildi.

Suriye, Arap, İtalyan ortaklığı aldı.

Yüzde 55 hissesine 6 milyar 550 milyon dolar ödedi.

21 yıllık kiralama gösterilse de, vakti geldiğinde geçerli yönetmeliğe göre uzatılma maddesi konuldu.

Paranın yüzde 20’si peşin, gerisi 5 yıl taksitle ödenecekti.

Telekom’un bugün 20 milyonu aşkın abonesi var.

Sabit- mobil telefonlar, ADSL’ler ve diğerleri.

Bu nedenle her numara çevirisi, tuşa basılması TL’leri kasaya akıtıyor.

* * *

Durum böyle olunca;

İki yıl içinde Telekom’un büyük ortağı Suriyeli Hariri taksitleri toptan ödüyor, indirimden de yararlanıyor.

Borç yükünden kurtuluyor.

Bu arada hissesinin yüzde 35’ini, Suudi Araplara 2,6 milyar dolara satıyor.

Türkiye’nin 12 milyar dolar olarak belirlediği TT’nin satış bedelini 20 milyar dolar ilan ediyor.

Bir yandan işletmeden, diğer yandan hisseden para kazanıyor.

Bu olayı Genel Müdür Doany:

“ Blok satışlar gerçek değerden fazla prim yapar” diye açıklıyor.

Ders verir veya kafa yapar gibi…

* * *

Telekom, şimdi komşularımızı izliyor

Paul Doany, ‘Fırsat çıkarsa para önemli değil’ diyor.

Her yeri izlediklerini söylüyor.

Neresi cazip, hangi ülke karlı ise basacak parayı alacak haberleşmeyi.

Türkiye bölge merkezi olacak.

Patronluğu Türk Telekom ismiyle üslenecek.

* * *

Sonuç;

Özelleştirme dedik, aldığımız parayı borçların faizine ödedik.

Telekom borçlarını bitirdi, Merkez Bankası darphanesine döndü.

Para basıyor, kazandıkça Balkanlar’dan, Türkî Cumhuriyetlere gözünü dikiyor.

Haklısınız!

‘İş bilenin, kılıç kuşananın’ diyelim de…

İş bilmeyip, kılıç bırakanı ne yapalım?

Erdal İZGİ

Her ihtiyaca, herkese göre bir hane vardır.

Hane dediğinizde akla ilk gelen;

Evdir, konuttur. Sonra mekândır.

‘Hane’ denildiğinde bir sürü sıralanır.

* * *

Yatakhane, rasathane, gasilhane, gusülhane, baruthane,

darphane, tophane, şişhane, tabakhane, umumhane, batakhane.

Devam edersek;

Ameliyathane, kahvehane, kumarhane, ibadethane, kütüphane, çamaşırhane, doğumhane, tımarhane, yazıhane, yetimhane…

Sesli harflerden biri ile bitiyorsa, o zaman kısaltılanı da vardır.

Hastane, postane, dersane…

* * *

Her hane kendine göre ayrı bir dünya, insanına göre sığınaktır.

Kimi zevk, kimi acı verir.

Kiminde hüzün, kiminde sevinç egemendir.

Her hanede kurallar farklı, keseler ayrıdır.

Bazen birbiriyle bağlantılıdır.

Hane sıkıntılıysa, kahvehane dolar, meyhane taşar.

* * *

Ekonomiden sorumlu Devlet Bakanımız Mehmet Şimşek, Anadolu Aslanları İşadamları Derneği toplantısında;

‘Hane halkının durumu iyidir. Bir takım kırılganlıklar var. O kadar çok kötü bir durum yok” diyor.

‘Türkiye ekonomisi’ konulu toplantıda hane ile bankaların durumunun iyi olduğunu ısrarla söylüyor.

‘Hane’ diyor, ama hangi ‘hane’ olduğunu söylemiyor.

* * *

Nasıl bir ekonomik gerçektir ki;

İşsizlik artacak, esnaf kepenk kapatacak, fabrikalar duracak, icra-haciz patlayacak…

Hane halkı mutlu olacak.

Baba işsiz, anne çaresiz, çocuklar harçlıksız, yaşlı ana-baba ilaçsız.

Sonra hanenin durumu iyi (!)

* * *

Var mı durumu kötü olan hane?

Ne derlerse desinler, bunların hepsi bahane.

Memlekette hayat, Bakan Bey’e göre şahane…

Erdal İZGİ

Türkiye’nin kaderidir…

Her seçim dönemine bir olay damga vurur.

Terör baş göstermişse; “Türk önde, Türk ileri…” marşları çalınır.

Bağnazlık hortlamışsa, laiklik söylemleri artar.

Parti amblemli Ata’nın posterleri çıkar.

Ekonomi daralmışsa; herkese iki anahtar, kredi, taban fiyatı vaatleri yağar.

* * *

29 Mart seçiminin gündemi, silahı; işsizlik.

Görülmemiş krizin, sağa sola savurduğu işsizler.

Zaten var olana, yeni eklenenler.

Çaresizlikten kıvrananlar, ‘bir umut’ diye…

Kapıya gelen siyasilere sarılanlar.

* * *

Her adaya söylenir:

‘ Başkanım, ver iş sözü, seçim bitti’

‘Al yeğenimi işe, 300 oy garanti’

‘Gençlere kim iş verdi, mahallede birinci parti’

* * *

Umut; fakirle çaresizin ekmeğidir.

Birinden söz aldı mı;’olacak-yapacak’ diye bekler.

Günleri değil saatleri sayar…

Hayallerini kurar, yaşıyormuşçasına anlatır.

Aksini düşünmez, çünkü farklı bir dünyadadır.

İşi olacak, sabah koştura koştura giderecektir.

* * *

Seçilmenin yolu, umutla oynamak olmamalıdır.

Seçim, ‘onlar iki demişse, ben 5 kişiyi alacağım’ yalanıyla kazanılmamalıdır.

Özlemle beslenen beklentiler, oy görülmemelidir.

* * *

Gel gör ki…

Vakit daraldıkça, vaatler genişliyor.

Yakında işsiz kimse bulamayacağız…

Erdal İZGİ

İktidar var oldukça hükümetin demirbaşı Maliye Bakanımız Kemal Unakıtan, rahatsızlık geçirdi.

Kontrole gitti, Türkiye’nin en gelişmiş hastanesi Hacettepe’de teşhis kondu.

“Kalp damarları tıkalı, değişecek…”

10 saniyede anjiyo, 5 gün sonra taburcu olma garantisiyle açık kalp ameliyatının yapıldığı ülkemiz, yerine Amerika tercih edildi.

Allah şifa ve uzun ömürler versin;

Bakanımız operasyonla mutlu döndü.

* * *

Sevimli bakanımızın şirin eşleri dönüşte, basın karşısına çıktı.

“Rabbime şükrediyorum bakanı, bizlere bağışladığı için” dedi.

Operasyonu kabul etmemesine karşın, bakanımızın;

“By-pass olmam gerekiyorsa hazırım.

Çünkü ben millete mal oldum.

Sadece sana ait değilim” dediğini söyledi.

* * *

Ahsen Hanım bundan sonra açmış ellerini;

“Ya Rabbi, bu nerede olursa iyi olur” diye sormuş.

“ Bize hayırlı olacak yolu göster, beni oraya yönelt” isteğiyle dua etmiş.

Sonra içindekini söylemiş;

“ Benim içimde Amerika’daki Cleveland yatıyor”

Nasıl, ne şekilde olmuş bilinmez, Rabbimiz;

“Peki” demiş ve ABD yolculuğu başlamış.

* * *

Fıkra desen olmaz…

Şaka denilse hiç tutmaz…

‘Kafa yapıyor’ yorumu zaten yakışmaz.

Saflık, cehalet benzetmesi kabul görmez.

Peki ne?

* * *

Eğer…

Ahsen Hanım, erenlere karıştıysa;

Ellerini açıp dua sonucu yol-yöntem öğreniyorsa;

Doğruyu bulup, mutluluğu yaşıyorsa…

Millete mal olmuş Bakanımızın adına;

İşsizliği artıran, üretimi durduran, kepenkleri indiren, icra-haciz doğuran ama uyanıkları daha zengin eden kriz ne zaman bitecek öğrenip bize söylemeli.

* * *

Ahsen yengemiz herhalde bu iyiliği bizden esirgemez.

Erdal İZGİ

Takvim daraldı, rekabet kızıştı.

29 Mart yaklaştıkça turlar, konvoylar, afişlemeler hareketlendi.

Herkes sandıkta alınacak zaferin peşinde.

Her hesap; seçmen ve oyları üzerine kurulu.

Ancak nedendir bilinmez; en önemlisi unutuldu.

Adrese Dayalı Kayıt Sistemiyle hazırlanan seçmen listeleri.

Oysa başlangıçta ne fırtınalar estirilmişti.

* * *

Şimdi sadece muhtarlar endişeli.

İtirazlarına rağmen hiçbir düzeltme yapılmadığı feryadında.

Bir evde, 20 hatta 25 kişinin kaldığını;

Bir apartmanda bir köy nüfusunun olduğunu;

Çeyrek asırdır mahallede oturanların kaydının bulunmadığını tekrar tekrar söylüyor.

Ardından da ekliyor:

“Sesimize kulak, derdimize el veren yok…

Sandıklar sayıldıktan sonra kimse ağlamasın…”

* * *

İzmirli muhtarlar kamu adına hareket ediyor.

Oylar üzerinde oyunlar olacağı kaygısında.

Altyapısız, hatalarla dolu, suiistimale açık, itirazın kabul edilmediği sisteme karşı partilerin;

rahatlığı, rehaveti, ilgisizliğinden şikayetçi.

Son uyarıları ise şöyle:

” Sandık denetimi için ya işbirliğine gidilsin veya parmak boyansın”

Erdal İZGİ

DEMOKRATİK Sol Parti Konak Belediye Başkan Adayı Erdal İzgi, Türk siyasetinde değişim ve gelişimin tek şartının gençlere yol açılması, etkin görevler verilmesi olduğunu söyledi.

Konak Belediye Meclis üyesi adaylarının siyasete yeni girmiş, genç, eğitimli genç ve kadınlardan oluşturulmasının ardından, yüzlerce genç DSP’ye katılmak için başvurdu. Üniversiteden mezun olan ve halen eğitim gören gençlerle toplantı yapan DSP Adayı İzgi, ana hedefin iki yıl sonra yapılacak genel, beş yıl sonra yapılacak büyükşehir belediye başkanlıkları olduğunu vurguladı.

29 Mart’ta alınacak farklı seçim zaferinin hedefe giden yolda, sadece bir başarı olacağını kaydeden Erdal İzgi, “ İzmir’den başlamak üzere açılımları insan özellikle gençler üzerinden yapıyoruz. İnançlar üzerinden popülist açılım değil, insan odaklı, geleceği yönetecek, ülkeyi kalkındıracak genç isimlerin hizmetindeyiz. Gençlerimiz yetişecek ve bir dahaki seçimlerde adaylıklara soyunacaktır. Benim yaptığım sadece ağabeylik” dedi.

İzgi’nin seçim kampanyasında gönüllü görev alan gençler ise, her partinin veya adayın bu yöntemi izlemesi gerektiğine dikkat çekti.

Yeni bir iş, uğraşa başlarsınız.

O işte, uğraşta başarmayı, kazanmayı çok istersiniz.

Gece onunla yatar, sabah onunla kalkarsınız.

Yoğunlaşan duygularınız; yorulan vücudun acısını, hatalar yaptıran beyninizin, mantığınızın önüne geçmiştir.

Bu süreç sizi içten çökertmektedir ama siz farkında değilsinizdir.

“ Olmalı… Olacak” şartlanmasıyla bazı şeylerin yitirildiğini göremezsiniz.

Oysa…

O iş, uğraş, hedef, ideal her ne ise; hayırlıysa olsun.

Hayrı varsa beri, değilse geri kalsın…

* * *

Yaşamının baharındaki Süleyman’a her karşılaştığımızda söylemişimdir.

Ülkesini, insanını, İzmir’in Menderes ilçesini çok seven delikanlıydı.

Belediye Başkanlığına aday olmuş, 39 yaşın enerjisiyle bir yıl önceden yola çıkmıştı.

Dünyası politika olmuş, kazanmaya kilitlenmişti.

Bu amaçla nerede, hangi zamanda bir sosyal hareket varsa, içindeydi, yanındaydı.

* * *

Günler geçtikçe stresi artıyordu.

Kafasındaki kurgular, beynini ve kalbini zorluyordu.

Son nefesinden 12 saat önce karşılaştığımızda yine sordu:

“ Olacak değil mi?”

* * *

Hayırlısı ise olsun…

* * *

Olmadı.

Gece yarısı göğüs ağrısıyla yatağından fırladı.

Eşinden su istedi.

Tıkandı, olduğu yere yığıldı.

Pehlivan gibi adam; Menderes’in DSP Belediye Başkan Adayı Süleyman Pehlivanoğlu;

Seçim zaferini değil, seçim gününü göremedi.

Tabutuna sarılan eşinin ağıtı yürekleri dağlarken, ders veriyordu:

“ Süleyman’ım değer miydi?”

* * *

Nur içinde yatsın.

Erdal İZGİ

İspanya Adalet Bakanı Mariano Fernandez Bermejo.

Hafta sonu dinlenmeye karar verir.

Arkadaşı, Ulusal Mahkeme Başkanı Baltazar Garson ile geyik avına gider.

Dolaşır, konuşurlar, bir-iki atış yaparlar.

Ertesi gün döndüğünde düşünür:

Gezinin, ‘Hukuka müdahale’ olduğu yorumunu yapar.

Üstelik Endülüs özerk bölgesinde avlanması için lisansı da yoktur.

Para cezası ödeyecektir.

* * *

Çeker beyaz kâğıdı önüne.

Başbakan Jose Luis Rodriguez Zapatero’ya arz eder:

“İstifamın kabulü… “

* * *

Adalet Bakanı M.Ali Şahin, Antalya’da konuşur.

“Hükümetimizle zıtlaşan yerel yönetimler her projesini Ankara’dan geçiremiyor”

Coşkulu kalabalık, alkışlar Şahin’in hoşuna gider.

Ertesi gün, muhalefet ayağa kalkar.

Partisinden dahi ağır eleştiriler alır.

Beyaz kâğıdı önüne çekmez, mikrofona söyler:

‘İlla bizim partililere oy verin, bizim partili olmayanlara oy verirseniz yardım etmeyiz’ demedim.

Özür sınırına yaklaşır;

“Bu anlama gelen ifade kullanmışsam yanlıştır, maksadı aşan ifadedir”

* * *

Ama yine de lafının arkasındadır;

“Lütfen bir siyasi mensubu olarak, yerel seçimlere giderken bunu söylememi de yadırgamayın.

Ne diyeceğim ki?”

* * *

Tarihin en bilinen öğretmeni;

Çinli filozof Konfüçyüs der ki;

“ Bir ülkede adaletin varlığı, kişinin kendini özgürce ifade etmesinden anlaşılır. Adaletsizliğin varlığı ise kişilerin başına buyruk davranışından anlaşılır.

“Eğitimli insanlar öncelikle adalete değer verir. Eğitimli insanlar, adalet olmadan cesaret sahibi olurlarsa asi olurlar.

Küçük insanlar, adalet olmadan cesaret sahibi olurlarsa haydut olurlar…”

Erdal İZGİ

Borç-harç, icra-haciz, yoksulluk-parasızlık…

Bunlar tespih tanesi gibi sıralanınca;

Para en büyük güç oluyor.

Kriz, işsizlik, kepenk indirme, kontak kapamalar yaşanınca;

İktidar erki ve yetkisi, insanları peşinden sürüklüyor.

Sözde egemen iki güç; para ve iktidar olma.

Neyi yenemiyor?

İnanmayı, inancı…

İnanmak; istersen çok kolay, istemezsen çok zordur.

Kıymetini bilirsen; başarmanın yarısıdır.

Yaşam amacıdır.

Umut, iman etmektir.

Özgüvenin zirve noktasıdır.

Yaşamına bir kez girdiğinde;

Hep seninledir son nefesine kadar.

İnancı, parayla satın alamazsın.

İnanmışı, kafaya silah dayasan vazgeçiremezsin.
Önümüzdeki seçimler, ‘iktidar-para-inanç’ üçgeninde.

Genel- yerel iktidarlarda ‘yok’ yok.

Nohut, bulgur, kömür, beyaz eşyayı geçtik…

İhaleler, kadrolardan söz ediliyor.

Oy hesapları, “şunu bağladık, bunu kapattık” üzerine kuruluyor.

Ve…

Bu işin böyle biteceği düşleniyor.

Ama inanç unutuluyor.

Doğruya, temize, iyiye, güzelliğe, sevgiye, doğaya, insana, geleceğe…

Gelin bahse girelim!

Sandıktaki sonuç, inanarak çalışanın;

Seçimdeki zafer, İnancın olacaktır.

Erdal İZGİ