Elektronik müzik icracısı 85 doğumlu İzmir’li bir müzisyen arkadaşımız. Adı Murat Akay (Pretioza) İlginç şarkı sözleri ve amatör video klipleriyle internetlerde pek bir dikkat çekiyor.
Şahsen bu ikisini beğendim :) Çaldılar Kedimi ve Para İstiyorum

Facebook sayfası

Şehrin gürültüsünden, kasvetli kış günlerinden sıkıldınız mı? İşte size süper bir mekan. İzmir’in tam göbeğinde, yeşille (hemen yanında fuar var) mavinin (gölet ya burası) kesiştiği noktasındaydım bugün öğlen. Hemen dedim tavsiye etmeliyim İzmir’in beyaz ve bilimum renkli yakalı arkadaşlarıma.

Mekan on numara. Lakin içeri girip hizmeti, yemesi içmesi nasıl test etme imkanım olmadı. Girişini bulamadım! Tamamen benim cahilliğim. Ama fotoğrafını çektim. Affetmem, fotoğrafçıyım ben! Pek izole bir ortama benziyor. Yanınızda otobüs duraklarında göt göte seyehat etmeye hazırlanan insanları hissetmiyorsunuzdur heralde. Sanki içerde olsam zihnim açılacakmış gibi geldi. Bunun için Çakmır’a bi teşekkür mektubu yazmalıyım sanırım. Ufkum mufkum her bişeyim açıldı, özellikle cirit müsabakalarına hazırlanan sıçanları görünce iştahım…

Teee İstanbul’lardan geldi haberi “pazar günü buluşuyolar güzel fotolar çekersin” diye…

Gittik.

Eylem’le tanıştık. Ateşbaz’ın kurucusu. Her pazar toplandıklarını söyledi. Doğrusu pek umrumda değildi. Ta ki İsa’nın adını bilmediğim ecnebi menşeli arkadaşının “staff” dedikleri iki ucu yanan sopaları çevirene kadar…

Biraz muhabbet etme imkanımız oldu İsa’yla… Goa’ya gitmiş bu mahareti edinmek için. Tebrik ettim içimden. Artık ustası olmuş “fire poi”nin.

Ateşbaz’ın web sitesi:
atesbaz.net

Ateşbaz’ın facebook sayfası:
http://www.facebook.com/group.php?gid=145891175515

Toplaşmalar ise takribi olarak burada oluyor:

Yıllarca ecnebi memleketlerde gördük. Kâh imrendik, kâh sürülcek akıl yok bunlarda dedik. Nihayetinde “elden neyimiz eksik bizim” diyen Mustafa Uysal kardeşimiz ve Couchsurfing İzmir  Pillow Fight Day organizasyonuna girişmişler, sağolsunlar.

2008 yılınından beri Nisan ayının ilk cumartesi günü tüm dünyada yastığı kapan meydana koşarken biz de Gündoğdu’da olacağız. Yani 3 Nisan Cumartesi saat 17.00′dan itibaren (20.00′a kadar) yastıklarla birbirinize girişirken ben de fotoğraf çekeceğimdir :)

Ayrıca kuru kuruya yastık savaşı yok. Şu katılımcıların etkinlikleri de var sanırım. Ayrıntılı bilgi için facebook grubuna göz atabilirsiniz
OYUN HAMURU Doğaçlama Tiyatro Gösterisi

SOKAK SANATLARI ATOLYESİ Gösterileri

Tr Jugglers ATEŞLİ POI Gösterileri

EGE DOLPHINS Amerikan Futbol Takımı Gösterisi (Bu arkadaşlar ne yapacak çok merak ediyorum, biraz da tırsıyorum :))

Kavak Yelleri dizisiyle İzmir’li olmayanların “ne len bu?” dedikleri, “böyöz”, “boyöz tarifi” diye fellik fellik gugılladıkları İspanya kökenli Yahudilerin 1400′lerde İzmir’e göçerken yanlarında getirdikleri, gurbetteki İzmir’linin aklına geldiğinde kanının çekildiği sabah kahvaltımızın yapımını Mardin’li Mehmet Ali ustadan öğrendim bugün.

20 senelik ustam bu “Yahudi böreği”nin hamurunu açarken deliler gibi aradığınız harbi boyoz tarifini lütfettiler. Ve fotoğraflamama müsade ettiler.

Tarifi yazmadan önce bir iki şey var söylemek istediğim. Birincisi evde yapamazsınız! 2 sene kadar uğraşmalıymışsınız. İkincisi, yıllardır “ığğy çok yağğlığ” denen boyoz unlu mamuller arasında en yağsız olanmış. Üçüncüsü, boyoz yanına karpuz tavsiye etti ustam, bu yaz denemenizi tavsiye ederim. Kavun, üzüm vs. de denenebilir.

Gelelim bu sır tarife:
- Un (“En 1. kalite” der, usta. “Her un boyozu kaldırmaz!”)
- Tuz
- Su

Bu kadar :) Ha, ıspanak mıspanak koyarsanız size kalmış. Başka şeyler de koyabilirsiniz. Deneysel takılıyorum dersiniz kimse bişey demez.

Bu işin asıl sırrı hamuru açmakta. Yani dizideki gibi evdeki mutfakta yapılacak bişey değil. Kocaman bir tezgaha ihtiyacınız var bi kere. Mermer tabi ki. Hazırladığınız hamuru 250′şer gram ayırıyorsunuz. Fotoğraftaki gibi açıyorsunuz ve ikisinin arasına 60 gram margarin, koyuyorsunuz ama pastanecilerin kullandıklarından.

Aşağıdaki görüntüde de göreceğiniz gibi önce biraz oklava ile açıyorsunuz. Sonra hamuru tepenizde bir kaç tur attırarak biraz da mermere şaplatarak açıyorsunuz. İnanılmaz ince oluyor. Bazen yırtılıyor. Mermere yapıştırdıktan sonra kenarlardan iyice geririyorsunuz ki daha da incelsin hamur. Bu arada ayçiçek yağı ile tahin karışımını hamurun arasında çaktırmadan -çok az- sürüyorsunuz. Akabinde ikiye, sonra bi daha ikiye katlayıp rulo yapıyorsunuz. Bu haliyle bir gün dinlendirirseniz daha güzel olurmuş.

Bornova’da Küçükpark’taki Şok’un bitişiğinde. Askeriyenin olduğu sokakta. Bir aylık, tazecik bir mekan. İsim süper. Logosu şaşı bir inek! Fiyatlar sunduğu lezzetin yanında inanılmaz makul. Ekmeği harbi ekmek. Katkı falan yok. Günlük, daha doğrusu 2 günlük üretiliyormuş. Şekli çok hoşuma gitti. Gevrekçilerde gördüğünüz tahinli çörek var ya onun gibi. Tatlı değil tabiî ki. Şekil itibariyle Kanada menşeli bir ekmek.

Mekânın adı Fatih Solmaz’ın Penguen’deki köşesinden geliyor. Hamburger eti yüzde yüz dana ki bunu test ettirmek için fotoğraftaki güzel hanımı yanımda götürdüm. Tat/koku duyusu inanılmaz gelişmiştir kendisinin. “Daha önce bu çatalla koyun eti yenmiş” diyebilir kendisi. O derece…

İtiraf ediyorum, ilk önce menüyü anlamadım. Sevgili garsonumuz Can sabırla, güzel güzel anlattı. Hemen üste çıktım “menü tasarımından dolayı anlaşılmıyo” diye. “Haklısın abi” dedi. O an anladım sanırım ben buranın müdavimi olucam :)

Güzel bir menüsü var. 5 çeşit hamburgerden (Cheese, Duble, Indie, Mexi, Swiss) birini seçiyorsunuz. Yanına 2,25 lira daha ödeyerek soğan halkası (hazır ama tadı ve kokusu güzel), patates kızartması, salsa sos (acısı damak tadıma cuk oturuyo ve kendi imalatları), coleslaw (bunu da kendileri yapıyor ve hoş bir tadı var) ve salatalık turşusu. Mexi ve indie denedik. Indie’nin körisi bana biraz hafif geldi. Mexi’nin acısı da tam yerindeymiş. Kokuları süper, tadına denilecek laf yok. Şahsen artık börgırdan falan yememe kararı almış biri olarak kıyaslamıyorum bile! Köfteler gerçekten leziz, bu lezzet baharat ve soslarla en üst seviyeye çıkartılmış. Gizli bir formül var mı diye soruyorum hemen :)

Can tepsileri getirir getirmez saldırıyoruz. Arada da soruyorum. Bu coleslaw’ın içinde ne var diye? Pat pat hemen sayıyor. Dereotu, lahana, havuç, baharatlar ve mayonez. Bu arada patron geliyor. Ben niyeyse mekanın aşçısı zannediyorum :) Mehmet Ali Yazıcıoğlu. Genç bir endüstri mühendisi ve taze bir girişimci. Biraz sohbet etme imkânımız oluyor. İlk sorduğum şey tabi ki fiyatlar… “Çok uçuk zam olmazsa ete, 2 sene kadar bu fiyatlarla devam etmeyi” düşünüyorlar.

Bu arada fırençayzink düşünülüyor. Mekanın üretim hanesi Üçyol’da, Bahçelievler’de, Eşrefpaşa Lisesi’nin orda. Sadece üretim değil ama Bornova’ya gelmeye üşenirseniz orada da deneyebilirsiniz bu güzel hamburgerleri.

Velhasıl, mekan güzel, ortam sıcak. Civardaki bir kısım kafelerin aksine müşteriye adisyon gözüyle bakmıyorlar. Öğrenci tayfasının pek hoşuna gideceğini düşündüğüm güzel bir uygulamaları var. Umarım sürekliliğini korurlar. Menü alırsanız çaya, kahveye bişey almıyorlar ;)

EK: Bu yazının altına yorum yapanlardan iki kişiye OhannesBurger’de hamburger ısmarlıyorum!

Tam olarak burada

twitter.com/Ohannes_Burger