Son 50 yılın en iyi şarkılarından biri seçilmiş, hemen hemen herkes tarafından çok sevilen bir türk müziği eseridir Agora Meyhanesi…
Şiirin sahibi, İzmirli doktor Onur Şenli, Agora Meyhanesi’nin öyküsü şöyle anlatır:
“Ben demiryolcu bir ailenin çocuğuydum. Bu şiiri 1959 yılında 19 yaşındayken yazdım. Bir başka demiryolcu ailenin kızına aşıktım. (daha fazla…)
İzmir’e yerleştiğim ilk zamanlardı. Oturduğum ev, Karşıyaka-Aksoy’daki Çamlık’ta; sıklıkla kendilerine gidip geldiğim, Teyzemlerin evi ise Hatay-Hıfzıssıhha durağının oradaydı.
Fotoğraf: Elif Ayşe
Önceden de birkaç defa geldiğim İzmir’i sevmiştim. Ve o ilk dönemlerimde, İzmir’i ve çevresini bol bol gezmeye, tanımaya çalıştım. İşte bu kent gezilerim ve günlük iş-ev tempom içerisinde bir şey çok ama çok dikkatimi çekmekteydi. Sokak aralarında ve geniş caddelerin kaldırımlarında sıklıkla gördüğüm kuyruklar ve hali vakti yerinde olduğu her hallerinden belli olan insanların, ellerine aldıkları kaplarda yedikleri ya da soğumadan evlerine götürmeye çalıştıkları yuvarlak tatlılar.
Genç bir fotoğrafçı: Çağrı Polat
İzmir ile ilgili kısa film çalışması “Kordon’dan Uzakta” ile gözümüzden kaçan “uzaklar”ı anlatıyor.
Film Hakkında
(daha fazla…)
İstanbul’dan İzmir’e yerleştiğimizde beş yaşında küçük bir kızdım. İlk gözlemlediğim güneşin bile farklı parladığıydı. Bu muhteşem kentle o zamanlardan aramızda bir gönül bağı oluştu. Şimdi bile nereye gidersem gideyim dönüşümde o bildiğim yuvaya gelmenin güven duygusunu yaşarım. Beni ve insanlarını kendisine bu kadar derinden bağlamasının sebebi, kültürel çeşitliliği ve yaşanmışlıklarının her köşede karşımıza çıkması belki de…
Fotoğraf: Yıldırım Danışman
1907 yılında Nesim Levi Bey’in yaptırdığı tarihi Asansördeki sokakta, sakız evlerindeki yaşanmışlıkları duyumsarım. Konak’ta Saat Kulesi’nin önünden geçerken, 1901 yılında 2. Wilhelm’in hediye ettiği saati takan ustaların çalışmalarını görür gibi olurum. Kadifekale’den İzmir’e bakarken Büyük İskender’in gördüğü ilahi bir rüyayla burada ikinci kez hayat bulan kentimizi düşlerim.
(daha fazla…)
KORUMA BÖLGE KURULU, BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ’NİN 2. ETAP PROJESİNİ DE ONAYLADI
Çarşıdaki binaların tarihi dokusunu ortaya çıkaracak ve görüntü kirliliğini kaldıracak cephe düzenlemesi çalışmaları sürecek
Ellerine güvercinler konmuştu. Tıpkı Bükreş mahpusluğunda elleriyle beslediği güvercinler gibi. Kuşları, bu memlekette onları vurmazlar diyen Yazar‘ın işaret ettiği, güvercinleri beslediği gibi. O hapishane kuşlarına yem veren güçlü eller, an gelecek, bir şanlı direnişin ilk kurşununu atacaktı; ağzından emperyalist salyalar akıtan o çok medeni zorbaların, tam da üzerine.
Güzel İzmir ‘in kalbi, Konak Meydanı ‘nda, tarihi Saat Kulesi ‘nin yanıbaşındaki “İlk Kurşun Heykeli” nin önünden geçmekteydim. Bir Hasan Tahsin ‘e baktım, bir İzmir ‘e. Dedim ya, ellerine güvercinler konmuştu. Tıpkı Bükreş hapishanesinin, ellerinden yem yiyen mahpus güvercinleri gibi.
Aydın Sevinç’in “Rüyamda seviştik seninle yine dün gece” adlı yazısını bir kez daha okudum. İnsanın içini cızlatıyor. Ben İzmir dışındayım. Her okuduğumda burnumun direği sızlıyor gerçekten. Bu sadece bir deyim değilmiş gerçekmiş bunu da öğrendim. Ben de sizinle aşağıdaki vidyoyu paylaşmak istedim. Ege söylemiş bu Ali Kocatepe şarkısını… Çok da güzel söylemiş…
Öncelikle herkesin yeni yılını kutluyorum. Bugün uzun bir aradan sonra Kemeraltı Çarşısı’na girdim. Çarşıdaki büyük değişimi şaşkınlıkla izledim. Binaların bakımının yapılması tentelerin, gerekli gereksiz binalara asılan tabelaların kaldırılması çarşıyı çok ama çok ferahlatmış. Binalara ve devam etmekte olan çalışmalara bakmaktan neden gittiğimi unuttum. Kemeraltı yitirdiği o eski güzelliğine tekrar kavuşmaya başlamış. Tabi daha çözülmesi gereken sorunlar da var. Binalardaki değişimle bitmiyor. Şu hanutçulara bir çözüm bulmak gerekiyor. Bu durum da Kemeraltı’nı kirletiyor çünkü.
Bu projeyi hayata geçirenlere ve emek verenlere teşekkür ediyorum. Kemeraltı neredeyse tüm Türkiye’de bilinen, ünü İzmir’i aşmış bir çarşıdır. Ayrıca turizm sezonunda turistler tarafından sık sık ziyaret edilmekte..
Bunu dışında bir güzellik daha vardı Konak’ta. Bornova’ya dönmek için Konak Meydanı’ndan metro istasyonuna indim. Bir sürprizle karşılaştım. Büyükşehir Belediyesi Parklar ve Bahçeler Müdürlüğü, metrodaki herkese saksıya dikilmiş nergis hediye ediyordu yeni yıl için.. Çiçeğimi aldım ve gülücükler saçarak Bornova’ya doğru yola çıktım. Bu şehir bu etkinlikle de ne kadar farklı bir kültür yaşandığını gösteriyor İzmir’de. Başka bir şehir İzmir.. Bambaşka bir yaşam, bambaşka bir kültür.. Uzak kalmak imkansız.. Aydın Sevinç’in yazısına yapılan yorumlardan birinde dediği gibi esrar gibi eroin gibi bişey İzmir.. Bağımlılık yaratıyor..
Büyükşehir Belediyesi’ne bugün bana böyle duygular yaşattığı için teşekkürler…
İpek Yolu’nun batı ucundaki İzmir’de ticaret merkezi olan liman, Hisar Camii’nin bulunduğu bölgeye kadar gelmekteydi. Limanın ağzında ise, 12. yy’da Bizanslılar tarafından kurulan İzmir Liman Kalesi bulunmaktaydı. Kale tarafından korunan limanın sağ kıyısında ise Frenk tüccarlarının dükkanları ve limanın iç kısmında da kervansaraylar bulunmaktaydı. İpek Yolu’nu takip eden deve kervanlarıyla İzmir’e getirilen mallar bu hanlara indirilmekte, Ceneviz tüccarları aracılığı ile de limandan gemilere yüklenerek ihraç edilmekteydi. Birçok tarihi mekanı kucaklayan İzmir’in ünlü Kemeraltı Çarşısı da ilginç oluşumu ile tam olarak bu bölgede kurulmuştur.
*Simit yoktur. Gevrek vardir. Cekirdek yoktur. Cigdem vardir
*Sokak numaralarini takip ederek aradiginiz yeri bulamayabilirsiniz.
*Sasirmayin. 206 sokagin hemen paralelindeki sokakta 2510 sokak
tabelasi olabilir.
*Ucakla gelecekseniz Gaziemir’den Karsiyaka’ya gelinceye kadar Izmir
otogarindan Balikesir’e ulasmis olursunuz.
*Bornova’da oturuyorsaniz Manisa’ya gitmek Narlidere’ye gitmekden
daha kisa surer.
İzmirlilerin sabah evden çıktıklarında koşa koşa bindikleri vapur ya da otobüslerden iner inmez karşılaştıkları bir Ege klasiğidir boyoz.
Fotoğraf: nily
Özellikle iş dünyasının yoğun olduğu Konak, Çankaya, Basmane, Alsancak civarındaki tüm iskele ve duraklar boyoz satıcıları ile doludur, tartışmasız işbirlikçisi yumurta ile birlikte.
Çünkü boyoz yumurta olmadan yenmez çoğunlukla. Boyozun kendine yumurtayı en yakın dostu olarak seçmesi bir rastlantı değildir aslında. Çünkü boyozun yüzyıllardır bir kan davası vardır yakın akrabası gevrek ile.
(daha fazla…)
Durun bakalım daha neler göreceğiz. İster misiniz bir gün de bizim kaç yıllık “boyoz”umuza börek deyiversinler. Vallahi yanındaki bol karabiberli haşlanmış yumurtayı ne yaparım, garantisini veremem artık o lafı edene.
Fotoğraf: Hasan Tahsin Çetin
Birçok sabah olduğu gibi bu sabah da işe gidiş güzergahım üzerinde bulunan ve müdavimi olduğum Bostanlı’daki İskele Fırını ’ndan gevreğimi ve yanında da bir parça Bergama tulum peynirimi almak için acele ile İskele’ye girdim. Genelde on-on beş kişilik kuyruklar olmasına rağmen bu sabah önümde sadece, birlikte olan iki kişinin bulunmasına sevinerek beklemeye başladım.
Güzel İzmir’in Karataş semtinde bulunan tarihi “Asansör” binası, kentin en karakteristik sembollerinden birisidir. İçine girdiğimiz sene dalya deyip, tam yüzüncü yaşını kutlamaya hazırlanmaktadır.
Fotoğraf: Genco Kavruk
Aslında bir kule olan Asansör binası, Mithat Paşa Caddesi ile kırk metre yükseğinde ya da bir diğer ifade ile yüz elli beş basamak yukarısında bulunan Halil Rıfat Paşa semtini birbirine bağlamak gayesi ile yaptırılmıştır.