Papatya falı gibi.
Satılacak, satılmayacak…
Davası bitecek, bitmeyecek…
Satışı iptal edecek, edilmeyecek…
Teminatı yanacak, yanmayacak…
Ve sonunda;
Alıcı çıkacak, çıkmayacak.
* *
İzmir Limanının bahtsızlığı.
Türkiye’nin en büyük ihracat limanı.
Yarım asından fazla süre hizmet veriyor.
Ege ihracatının neredeyse tümü buradan yapılıyor.
Ama kaderi bir türlü değişmiyor.
* *
3 Mayıs 2007’de özelleştirme ihalesine çıkarıldı.
1 milyar 275 milyon dolar veren konsorsiyum kazandı.
Ege İhracatçılar Birliği de ortakları arasında yer aldı.
Ama özelleştirme kararına dava açıldı.
Tam 29 ay sürdü.
Danıştay’ın kararı ile hukuki engel kalktı.
Bu kez küresel ekonomik krize yakalandı.
* *
İhaleyi alan Global-Hutchison ve EİB ödeme güçlüğüne girdi.
Süre istedi, “Nisan’da toparlanırız” denildi.
Özelleştirme İdaresi kabul etmeyince, 15 milyon dolarlık teminat da gitti.
* *
İhalede ikinci gelen Çelebi Holding’e teklif götürüldü.
Önceki ihaleyi 5 milyon dolar farkla kaçıran Holding, bu kez “Şartlar değişti” dedi.
Düşünme süresi istedi.
45 olmadı yasal olarak 90 gün beklenecek.
“İstemiyorum” derse, çok zayıf ihtimalle üçüncü teklif verene gidilecek.
Arkas Holding’e…
İlk ihalede 1 milyar 230 milyon dolar veren Arkas’a, rakamı yükseltmesi istenecek.
Kabul görmezse, yeniden ihaleye çıkacak.
* *
En az bir yıl daha gidecek.
* *
Biz yine papatya falına dönelim:
“İzmir’in yüzü gülecek, gülmeyecek…
Gülecek, gülmeyecek…
Gülecek, gülmeyecek…
Olan İzmir’e oluyor…Bekledikçe değer yitiren bir liman var karşımızda.Özelleştirme İdaresi 1-2 ay daha beklememenin acısını devletin gelir kaybı ve bir bölgenin hatta tüm ülkenin ihracatıyla ödüyoruz. Özel limanlar kurulmaya başlandı uluslararası anlamda fiyatı daha da düşer.Daha liman bölgesinde bekleyen viyadüklerin durumu var..Of off…bekle babam bekle..Her şeyimiz böyle.Biri şu İzmir’i kurtarsın..