izmirLife – izmir kent günlüğü

İzmir’in Göztepe semtinde oturuyorsunuz.

Bir misafiriniz gelse ve istese:

“ Karşıyaka’yı özledim. Akşam orada demlenelim…”

Ne diyeceksiniz?

*    *

Sıkıntıyla, biraz utanarak;

‘Ama saat 23.00’de döneriz…’

‘Geç saatlere kalamayız…’

‘Tek mekâna gideriz… İkincisi olamaz’ demek mi?

Veya dobra dobra söylemek:

‘Orada içkili yerler 23.30 da kapanıyor’

Her ikisi de şaka gibi.

Ne yazık ki; acı gerçek.

*     *

Karşıyaka Belediyesi’nin kararı, sıkıyönetim bildirisi gibi:

-         Eğlence yerleri, içkili restoranlar hafta içi saat 23.00, hafta sonu 23.30 da kapanacak.

-         Kapanış saatinden yarım saat önce servis kesilecek.

-         Saatinde çalışanlar dâhil herkes terk edecek.

-         Uymayanlar Kabahatler Kanunu’na göre ceza yiyecek, tekrarında faaliyeti men edilecek

-         Kolluk kuvvetleri her akşam kontrol edecek.

*      *

Karşıyaka 1928′de bucak, 1954′de ilçe ilan edilmiş.

Öncesi, sonrası tarihinde böyle yasak yok.

Tanrı vergisi güzelliğiyle özgürlüklerin toprağı olarak anılmış, isim yapmış.

*      *

Hangi akla hizmet, fikre itaat ise…

Belediye Başkanı Cevat Durak görevinin 6’ncı yılında yasağı getiriyor.

Denetim, uzlaşma yerine yasak!

Son derece kararlı:

“Herkes uyacak, taviz yok…”

Bu laftan sonra ‘çağdaş, yaşanabilir, haklara saygılı Karşıyaka‘ hatırlatmasına gerek yok.

Beğenmezsen kepengi indirir;

Kabul edersen gözleme- ayran satarsın.

Yersen!

*       *

Merak ediyorum…

Bu kararı, ilçede kaymakam, İzmir’de Vali alsaydı ne olurdu?

Kimler ayaklanır, bayrak-pankart- yürüyüşler kaç hafta sürerdi?

İçişleri Bakanı’nın istifası istenir…

Başbakan İzmir düşmanlığıyla suçlanır…

“Türkiye laiktir, laik kalacak…” diye bağırmaz mıydık?

*      *

Eğri oturalım, doğru konuşalım.

Bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu…