Yaklaşık bir yıldır bahçede baktığım bir tekir kedi var. Ona bir yuva bulmak için uğraştım ancak bu güzelliğe evini açan biri olmadı. Biliyorum birçok kedi var sokaklarda. Ama bu başka. İnanılmaz uysal, masum, garip. Gerçekten garip.. Benim garibim. Şimdi madem bu kadar önemli neden sen almadın evine diyenler varsa içinizde hemen bu konuya bi açıklık getireyim. Daha önceden başka bir kediyi almıştım. Yani evde zaten kedi var. Bu bir engel mi ikisine de bakabilirsin diyebilirsiniz. Haklısınız bakabilirim. Hatta beş tane bile bakarım. Hatta ve hatta bundan büyük mutluluk da duyarım. Ama evdeki kızım yeni bir kediye yaşama alanı bırakmadı. Tekir kızımı eve aldım ve dayak yedi. Bir değil iki değil. Dayanamadım.
Aslında bu yazıyı yazarken hedefim tekir kızımın yavrularına yuva bulmaktı. Ama olur da kızıma da yuva bulursam benden mutlusu olmaz.
9 mart öğleyin doğdular yavrular. 3 minik yavrucuğu balkonumda yağmurdan soğuktan ve diğer kedilerden koruyarak 2 aylığa getirdim.Daha hiç balkondan dışarı çıkmadılar. Ancak onları çok kısa bir süre daha balkonda tutabilirim. Büyüyorlar ve gidicekler. Onların sokaklarda kalmasını istemiyorum. Bu yazıyı yazdım ki belki kendine yarenlik edecek bir dost, karşılıksız sevgi arayanlar varsa ilgisini çeker diye.
Türkiye’de çok ciddi bir sorun olduğunu düşünüyorum sokak hayvanlarının. Öyle manzaralarla karşılaştım ki yürek dayanmayan bu yavruları kurtarmak istiyorum.
Bütün insanların dünyanın ve doğanın efendisi değil bir parçası olduğumuzu anlaması ve her canlının yaşama hakkı olduğunu idrak etmesi dileğimle bitiriyorum yazımı.
Yavrularla ilgilenenlerin kedi@izmirlife.com adresine e-posta gönderebilirsiniz.
İlk sözü siz söylemek ister misiniz?
:)