Yıllar önce güzel bir yaz günüydü…. Ama hüzün dolu bir yaz günü olacağını nerden ? bilecektim.
Yeni Asır’da polis muhabirliği yaparken İzmir Emniyet Müdürlüğü Bozyaka Hizmet Binası’nda günlük işleri takip ediyordum. Fazla bir işte yoktu , sadece aranan bir kişi yakalanmıştı o kadar. Ancak akşam saatlerinde birden polis telsizinde bir anons başladı;
-Konak Vapur İskelesi önünde bir cinayet ihbarı aldık, en yakın ekip olay yerine gidip bilgi versin”…
Kısa bir süre sonra olay yerine intikal eden Asayiş Şubesi’ne bağlı bir ekip anons yaptı..
-“Merkez olay yerindeyiz..Bir şahıs yerde yatıyor olay yerine acil bir ambulans gönderin”
-Anlaşıldı tamam.
Olay yerine giden cinayet bürosuna bağlı ekip hemen anonsa başladı:
-Merkez şahıs erkek tabancayla vurulmuş ambulans olay yerinde ancak şahıs eks…(Ölmüş)
-Merkez kimlik bilgilerini biraz sonra bildireceğim
Ben ise gazeteme gitmek için çağırdığım araçla hemen varyanttan Konak Vapur İskelesi’ne doğru yola çıktım.
Kısa bir süre sonra olay yerine geldiğimde ambulans ekibi ve polis ekipleri henüz çalışmalarını tamamlamamıştı.
Ve bir süre sonra ekip anonsa başladı.
-Merkez şahsın ismi Kaan Tasmalı İzmir nüfusuna kayıtlı…. Tabancayla vurulmuş.. Vuran şahıs kaçmış çevreden aldığımız bilgilere göre eşgalini veriyorum……
İşte o an yıkıldım. Hemen vurulan kişinin yanına gittim. Evet Bu Bizim Kaan Tasmalı’ydı
Yeni Asır Gazetesi’nin neşesi, Güzel sesli Kaan’ıydı…
Kaan’ı kanlar içinde görünce beynimden vurulmuşa döndüm. Hemen gazetenin Haber Merkezi’ne anonsa başladım.
-5110 Merkez!..
-Merkez dinlemede.
-Konak’ta bir cinayet var ve bizim Kaan tabancayla öldürülmüş.
Bu anonsum üzerine gazetede herkes bana telsizden sorulara başladı…
Muzaffer bilgi ver nasıl öldürülmüş, gerçekten bizim Kaan’mı ?
Onu çok seven gazete yönetiminden Hamdi Türkmen, Gönül Soyoğul ve diğer arkadaşlar…Ertan Gürcaner, Caner Ermiş, Enver Kaya , Hürol Dağdelen, Neşet Şenizel….Herkes olay hakkında benden bilgi almak istiyordu…
Herkes benden bilgi almak istiyordu ama onlara bilgi verirken sanki kelimeler boğazımda düğümleniyordu.
Gerçek şuydu hayat dolu bir insan olan Kaan Tasmalı artık yoktu. Ölmüştü.. ve bedeni yerde yatıyordu..
Ben bir yandan ağlıyor ve bir yandan da görevimi yapmaya çalışıyordum. Polis arkadaşlarımdan bilgi alıyor ve olay yerini fotoğraflıyordum.
Bir süre sonra cenaze aracı geldi ve Kaan’ın cansız bedenini bir tabuta koydular ve cenazesi Mezarlıklar Müdürlüğü’ne doğru yola çıktı. Ve merkezden anons
-Eşgali verilen şahıs için ekipler çalışmaya başlasın…..
O güne kadar yüzlerce cinayete gitmiştim
Ama bu kez gittiğim olayda can veren kişi benim çok sevdiğim Kaan Tasmalı kardeşimdi.
Bize gazetede yanık sesiyle türküler söyleyen,..ucuza aldığı deri montları, çakmakları bize yine çok ucuza satan hatta bazen para bile alamayan Kaan’dı bu kez ÖLEN!…
Cinayetin detayına asla girmek istemiyorum. Ancak Bu ÖLÜM
Kaan’a hiç yakışmadı..
O şimdi kara toprakta biz arkadaşları ise yine hayat mücadelesinin içindeyiz.
Nur İçinde Yat
Kaan Tasmalı
Bizler Seni Hiç Unutmadık ve Unutmayacağız…
Ama Hiç.
Kaan seni asla unutmadim. Bizim evde sen sarki okudun bene sana org calmistim kasete de cekmistim ama o kaseti bulamadim.. Seni cok ozluyorum Kaan.. Nur icinde yat canim arkadasim