Hangimiz hüzzam makamında bir şarkının esiri olmadık ki?
Hangimiz yorgun ve yitik yıllarımız için yanmadık ki?
Hangimiz sevdanın kördüğümünde düğümü kesecek kör bıçaklar aramadık ki?
Hangimiz aşkın bedelini acıyla ödemedik ki?
Ve en önemlisi yine hangimiz İÇİMİZDEKİ ÇOCUĞU öldürmedik ki?
İşte bugün , tam ortasındayken hayatın bende onlardan biriyim demişti ilk defa kendine. Ve ilk defa sorgulayacaktı kendini. Yanlışını, doğrusunu, güzelini , çirkinini, acısını , tatlısını kendi belirleyecekti yorumsuzca ilk defa. Yaşadığını zannedip ,yaşamdan uzak kalan daha doğrusu hayat hızla ilerlerken ruhu gerilerde kalanlardan sadece biriydi o da…
Yıllar hüznünü bütünlemişken , yüzündeki çizgilerle , o artık küçük hesapların ve yanılgıların peşinde koşmaktan yorulmuştu. Küçükken istediği bir şeyi yapamadığı zaman , eline tutuşturulan elma şekeri gibi avutmuyordu onu artık hayat. Artık küçük sevinçler, kendince büyük hüzünlerini tolere etmiyordu… O çocukluğunu çok özlüyordu. Neydi onu bu kadar yoran , yıldıran ve bu kadar doyumsuz yapan. Çözemiyordu.
Bir çıkış yolu olmalıydı ama nasıl?
Eskilerini atmaya kıyamadığı gibi , onları kullanmayı da sevmiyordu artık. Ama hayat yelkenleri açarken okyanuslara geçmiş hep yanında geliyordu. Ama yine o geçmiş anılar albümünde ,yitik yılları, en mutsuz anları biriktiriyordu. Albümlere de bakmayı sevmiyordu ama bir yandan da geçmişi çoookkk özlüyordu. Garip bir ikilem içinde gidip geliyordu işte.
Odaya girdi.Bugün ilk defa ve sadece kendisi için hazırladığı kahvesini yudumlamaya başladı. Camı araladı. Dışarıda hafiften bir yağmur çiseliyordu. Gözlerini kapadı ve film başladı…
Çocukluğu, gençliği, ilk aşkı, hüzzam makamı, kör bıçakları, acıları ve içindeki çocuk hepsiyle karşı karşıya gelecekti artık…
VE film başladı. Bu öykünün devamını tüm blog yazarlarından bekliyorum. Hepinizin, hepimizin içinde var olan ama çoğu zaman gururunu okşamaktan kaçtığımız birer çocuk var olduğuna inananlardanım. Çoğumuzunda içindeki çocuğa çok iyi davranmadığını düşünüyorum.
Sizinde bir filminiz var ise lütfen benimle paylaşın Bugün ilk defa kendiniz için bir şey yapın ve sadece 30 dakikanızı kendine ayırıp kendi filminizi yazın. Sizi hayatınızda ki hüzzam şarkıyı, kör bıçağı paylaşalım.
Benim filmim de bir sonraki yazımda.
Tüm blogger arkadaşlara sevgiler….
Sezin Kanmetin Kuruscu
İlk sözü siz söylemek ister misiniz?
:)