Hangimiz hüzzam makamında bir şarkının esiri olmadık ki?
Hangimiz yorgun ve yitik yıllarımız için yanmadık ki?
Hangimiz sevdanın kördüğümünde düğümü kesecek kör bıçaklar aramadık ki?
Hangimiz aşkın bedelini acıyla ödemedik ki?
Ve en önemlisi yine hangimiz İÇİMİZDEKİ ÇOCUĞU öldürmedik ki?
İşte bugün , tam ortasındayken hayatın bende onlardan biriyim demişti ilk defa kendine. Ve ilk defa sorgulayacaktı kendini. Yanlışını, doğrusunu, güzelini , çirkinini, acısını , tatlısını kendi belirleyecekti yorumsuzca ilk defa. Yaşadığını zannedip ,yaşamdan uzak kalan daha doğrusu hayat hızla ilerlerken ruhu gerilerde kalanlardan sadece biriydi o da…

















